موشک غدیر؛ سامانه موشکی سوخت جامد

موشک غدیر یک سامانه موشکی با پیشرانه سوخت جامد ساخت ایران است که نخستین آزمایش آن در تیر ۱۴۰۵ (ژوئن ۲۰۲۶) انجام شد. این موشک دارای موتور سوخت جامد با قطر ۱.۸ متر است و از سکوی متحرک زمینی پرتاب می شود. جزئیات فنی بیشتر از جمله برد و نوع سرجنگی آن تاکنون به طور رسمی اعلام نشده است.

تصویر پرتاب آزمایشی موشک غدیر از سکو زمینی.

نخستین آزمایش

نخستین تصاویر از پرتاب موشک غدیر در تیر ۱۴۰۵ (ژوئن ۲۰۲۶) توسط همشهری آنلاین منتشر شد. آزمایش از سکوی زمینی انجام گرفت و پرتاب موفق اعلام شد. جزئیات بیشتر از جمله برد، نوع سرجنگی و سازنده از سوی منابع رسمی اعلام نشده است.

پیشینه و توسعه

ایران از دهه ۱۳۸۰ به تدریج از موشک های سوخت مایع به سوخت جامد گرایش یافت. سجیل به عنوان نخستین موشک دوربرد سوخت جامد ایران، و پس از آن خیبرشکن و حاج قاسم، این مسیر را پیش بردند. غدیر در ادامه همین برنامه و با هدف توسعه موتور های سوخت جامد با قطر های بزرگ تر طراحی شده است. (یکی از دلایل)

سوخت جامد نسبت به مایع مزایای عملیاتی مهمی دارد: امکان ذخیره سازی طولانی مدت، آماده سازی سریع برای پرتاب بدون نیاز به سوخت گیری، و تحرک بالاتر از سکوهای متحرک.

مشخصات فنی

نمای کلی

غدیر یک موشک با پیشرانه سوخت جامد است که از سکو های متحرک زمینی(بر اساس فیلم) پرتاب می شود. اطلاعات عمومی درباره سامانه هدایت، یرد و سرجنگی آن هنوز منتشر نشده است.

بدنه و موتور

مشخصه ای که غدیر را از سایر موشک های سوخت جامد ایرانی متمایز می کند، قطر موتور ۱.۸ متری آن است. این اندازه نسبت به سجیل (حدود ۱٫۲۵ متر گزارش شده) و خیبرشکن بزرگ تر است و رانش بالاتری را فراهم می کند.

اطلاعات زیر بر اساس گزارش منتشر شده است؛ سایر مشخصات مفقودند:

مشخصه	مقدار
پیشرانه	سوخت جامد
قطر موتور	۱.۸ متر
سکوی پرتاب	احتمالا متحرک زمینی
نخستین آزمایش	تیر ۱۴۰۵ (ژوئن ۲۰۲۶)
وضعیت	در مرحله آزمایش
برد	اعلام‌نشده
سرجنگی	اعلام‌نشده
تعداد ساخته شده	اطلاعات محدود

مقایسه با سایر موشک های سوخت جامد

موشک	قطر تقریبی	برد	وضعیت
خیبرشکن	پیدا نشد. (نامشخص)	~۱۴۵۰ کیلومتر	عملیاتی
سجیل	حدود ۱٫۲۵	~۲۰۰۰–۲۵۰۰ کیلومتر	عملیاتی
غدیر	۱.۸ متر	اعلام نشده	درآزمایش

پیوند به بیرون و منابع

همشهری آنلاین (منابع قطر و... و تصاویر)