🔗 پروفایل رسمی: mydot.one/profile/Ultra
سنت شکستن بطری شامپاین
شکستن بطری شامپاین بر بدنه یک هواگرد، کشتی یا تانک جدید، یکی از سنت های شناخته شده در نیروهای مسلح غربی و بعضی کشور های دیگر است. این رسم که ریشه ای چند صد ساله دارد، هنوز هم در مراسم رونمایی و نام گذاری تجهیزات نظامی مهم انجام می شود.
ریشه تاریخی
این سنت از مراسم تعمید کشتی (Ship Christening) در نیروی دریایی بریتانیا (Royal Navy) و اروپا آغاز شد. در قرون گذشته، وقتی کشتی جنگی جدیدی به آب انداخته می شد، کشیش با آب مقدس آن را تعمید می داد تا از خشم دریا و نیرو های ماورایی در امان بماند. بعد ها به جای آب مقدس، از شراب و سپس شامپاین استفاده کردند. شکستن بطری نماد قربانی به دریا و برکت و خوش اقبالی برای خدمه و کشتی بود.
اگر بطری نمی شکست، آن را نشانه ای از بدشانسی می دانستند (هرچند در عمل با ابزار ای مخصوص طوری طراحی می کنند که تقریبا همیشه بشکند).
گسترش به نیروی هوایی و تجهیز های نظامی دیگر
پس از جنگ جهانی دوم، این سنت به هواپیما ها نیز رسید. نیروی هوایی بریتانیا (RAF) و نیروی هوایی ایالات متحده (USAF) از آن برای جنگنده ها، بمب افکن ها و هواپیما های ترابری بزرگ استفاده کردند.
نمونه معروف:
در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۸، در پایگاه تحقیقاتی فارنبورو، سر درموت بویل، رئیس ستاد نیروی هوایی سلطنتی، با شکستن بطری شامپاین بر بدنه هواپیمای آزمایشی P.1B، رسماً نام Lightning را بر جنگنده ساخت انگلیش اکتریک گذاشت. این مراسم دقیقاً طبق سنت قدیمی بریتانیایی برگزار شد.
در ایالات متحده
آمریکایی ها نیز این سنت را ادامه دادند، هرچند معمولا ساده تر و با جنبه تبلیغاتی یشتر. از بمب افکن B-52 Stratofortress و هواپیمای جاسوسی SR-71 Blackbird گرفته تا جنگنده F-35 Lightning II، مراسم نام گذاری با شکستن بطری شامپاین برگزار شده است.
معنای امروزی
امروزه این مراسم بیشتر جنبه نمادین و رسانه ای دارد:
- رسمی کردن نام هواپیما یا کشتی
- ایجاد حس افتخار و روحیه میان کارکنان و خلبانان
- جذب توجه رسان هها و عموم مردم
این سنت نشان می دهد که حتی در عصر مدرن فناوری پیشرفته، نیرو های نظامی به برخی رسوم تاریخی و فرهنگی خود پایبند هستند.
_lpr.jpg)
