سامانه‌های دفاع موشکی و پدافند هوایی-رده بریتانیا

سامانه‌های دفاع موشکی و پدافند هوایی نیرو های مسلح بریتانیا (British Armed Forces) از سامانه‌های اولیه ضد هوایی دهه ۱۹۵۰ تا سیستم‌های لایه‌ای پیشرفته امروزی را در بر می‌گیرند. بریتانیا از دوران جنگ جهانی دوم با توپ‌های ضد هوایی و رادارهای اولیه شروع کرد و در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ با ورود موشک‌های Bloodhound و Thunderbird به سمت دفاع موشکی زمین‌پایه حرکت کرد. در جنگ سرد، تهدید هواپیماها و موشک‌های شوروی منجر به توسعه سامانه‌هایی مانند Rapier و Sea Dart شد که در جنگ فالکلند (۱۹۸۲) به طور گسترده آزمایش و شلیک شدند. پس از جنگ سرد و با تجربه عملیات خلیج فارس، تمرکز به سمت سامانه‌های دقیق‌تر، قابل حمل و یکپارچه با ناتو (مانند Starstreak و Sea Wolf) تغییر کرد. در حال حاضر، نیروهای مسلح بریتانیا (ارتش، نیروی دریایی سلطنتی و RAF) در حال گذار به سامانه‌های دفاع هوایی لایه‌ای مدرن با موشک‌های CAMM (Sky Sabre و Sea Ceptor) و Sea Viper هستند که قابلیت مقابله با پهپادها، موشک‌های کروز و تهدیدات مدرن را دارند و با شبکه هشدار اولیه ناتو ادغام شده‌اند. هر سامانه‌ای که وضعیت در حال خدمت برای آن ذکر نشده باشد، بازنشسته یا از خدمت خارج شده محسوب می‌شود؛ برای اطلاعات بیشتر بر روی نام تجهیز کلیک کنید.

دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰

• Bloodhound (Mk. I و Mk. II)
  • سامانه دفاع هوایی متوسط تا بلندبرد زمین‌پایه (RAF) با موتور رم‌جت. برد تا ۸۰ کیلومتر. از ۱۹۵۸ وارد خدمت شد و پایگاه‌های V-bomber را حفاظت می‌کرد. شلیک آزمایشی و عملیاتی در دوران جنگ سرد. بازنشسته در ۱۹۹۱.
• Thunderbird (English Electric)
  •   سامانه دفاع هوایی زمین‌پایه ارتش (British Army) با برد متوسط. از ۱۹۵۹ یا ۱۹۶۰ وارد خدمت شد. شلیک عملیاتی در تمرینات و آماده‌باش جنگ سرد. بازنشسته در دهه ۱۹۷۰ با ورود Rapier.
• Sea Slug (Mk. I و Mk. II)
  •   سامانه دفاع هوایی دریایی (روی County-class destroyers). از ۱۹۶۱ وارد خدمت شد. شلیک عملیاتی** در فالکلند (۱۹۸۲ توسط HMS Antrim و Glamorgan؛ یک شلیک علیه هدف هوایی ناموفق اما استفاده علیه اهداف سطحی). بازنشسته اوایل دهه ۱۹۸۰.

دهه ۱۹۷۰

• Rapier
  • سامانه دفاع هوایی کوتاه‌برد زمین‌پایه (LLAD). از ۱۹۷۱/۱۹۷۲ وارد خدمت شد. شلیک عملیاتی گسترده در فالکلند (۱۹۸۲، چندین هدف Argentine). همچنین خلیج فارس (۱۹۹۱). بازنشسته ۲۰۲۱ با Sky Sabre.
• Blowpipe
  • سامانه MANPADS قابل‌حمل با هدایت دستی. از ۱۹۷۵ وارد خدمت شد.  شلیک عملیاتی  در فالکلند (۱۹۸۲، صدها شلیک، حداقل یک کشتن تأییدشده). بازنشسته با Javelin و Starstreak.
• Sea Cat
  • سامانه دفاع نقطه‌ای دریایی کوتاه‌برد. شلیک گسترده در فالکلند (۱۹۸۲، ادعاهای متعدد اما تأییدشده محدود). بازنشسته در دهه ۱۹۸۰ یا۱۹۹۰.

دهه ۱۹۸۰

• Sea Dart (GWS.30)
  • سامانه دفاع هوایی متوسط تا بلندبرد دریایی (روی Type 42 و Invincible-class). از ۱۹۷۳ وارد خدمت شد. شلیک عملیاتی در فالکلند (۱۹۸۲، چندین کشتن) و خلیج فارس (۱۹۹۱، رهگیری موشک Silkworm). آخرین شلیک عملیاتی ۲۰۱۲. بازنشسته ۲۰۱۲.
• Sea Wolf
  • سامانه دفاع نقطه‌ای دریایی (روی Type 22). شلیک عملیاتی در فالکلند (۱۹۸۲، چندین کشتن). نسخه‌های محدود ساحلی. بازنشسته تدریجی با Sea Ceptor.
• Javelin (SAM نسخه بریتانیایی)
  •   MANPADS ارتقایافته از Blowpipe. از دهه ۱۹۸۰ وارد خدمت. شلیک عملیاتی محدود در عملیات‌های آماده‌باش. بازنشسته با Starstreak.

دهه ۱۹۹۰ تاکنون

• Starstreak (HVM)
  • موشک کوتاه‌برد پرسرعت با هدایت لیزری. از ۱۹۹۷ وارد خدمت. استفاده در عملیات آماده‌باش و المپیک ۲۰۱۲. در حال خدمت.
• Sea Ceptor (CAMM)
  • سامانه دریایی نقطه‌ایو یا محلی. از ۲۰۱۸ وارد خدمت.  شلیک جنگی در دریای سرخ (۲۰۲۴). در حال خدمت.
• Sky Sabre / Land Ceptor (CAMM)
  • سامانه متوسط‌برد زمین‌پایه. از ۲۰۲۱ یا ۲۰۲۲ وارد خدمت. شلیک موفق در تمرینات و استقرار. در حال خدمت.
• Sea Viper (PAAMS با Aster 15/30)
  •   سامانه منطقه‌ای دریایی (Type 45). از ۲۰۱۰ وارد خدمت. شلیک عملیاتی در دریای سرخ. در حال خدمت.