زیردریایی‌های دیزل‌الکتریکی-رده بریتانیا

زیردریایی های دیزل الکتریک نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا از نخستین نسل های اوایل قرن بیستم تا آخرین کلاس های پس از جنگ سرد را دربر می گیرند. بریتانیا از سال ۱۹۰۸ با کلاس D اولین زیردریایی های دیزل الکتریک اقیانوس پیمای خود را وارد خدمت کرد و این سنت را تا کلاس Upholder در دهه ۱۹۹۰ ادامه داد. در طول دو جنگ جهانی، این ناو زیر دریایی ها نقش کلیدی در مختل ساختن خطوط تدارکاتی دشمن و عملیات های گسترده در شمال تا مدیترانه و اقیانوس آرام ایفا کردند. پس از جنگ دوم، کلاس های Porpoise و Oberon ستون فقرات نیروی زیردریایی متعارف بریتانیا در دوران جنگ سرد بودند. با تصمیم دفاعی ۱۹۹۳، بریتانیا به نیروی زیردریایی تمام هسته ای روی آورد و کلاس Upholder آخرین زیردریایی های دیزل الکتریک این کشور بودند که در ۱۹۹۴ از خدمت خارج و ۱۹۹۸ به کانادا فروخته شدند. در حال حاضر هیچ زیر دریایی دیزل الکتریکی در نیروی دریایی سلطنتی در خدمت نیست. برای اطلاعات بیشتر از هرکلاس روی نام آن کلیک کنید.

دهه ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۰

• کلاس D (زیردریایی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۸ فروند، ۱۹۰۸–۱۹۱۲)
  • HMS D1، HMS D2، HMS D3، HMS D4، HMS D5، HMS D6، HMS D7، HMS D8    کلاس D نخستین زیردریایی‌های دیزل‌الکتریک اقیانوس‌پیمای نیروی دریایی سلطنتی بودند که شعاع عملیاتی را از آب‌های ساحلی به اقیانوس‌های باز گسترش دادند. برای اولین بار مجهز به رادیو بی‌سیم شدند و اولین لوله اژدر خلفی در تاریخ زیردریایی‌های بریتانیا را داشتند. با آغاز جنگ جهانی اول در گشت‌زنی کانال مانش، دریای شمال، و خلیج هلیگولاند به کار گرفته شدند. HMS D2، D3، D5 و D6 در جنگ از دست رفتند؛ HMS D1 در ۱۹۱۸ به عنوان هدف تمرینی غرق شد.

دهه ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰

• کلاس E (زیردریایی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۵۸ فروند، ۱۹۱۲–۱۹۱۶)
  • HMS E1 تا HMS E58  پرکارترین و موفق‌ترین زیردریایی‌های جنگ جهانی اول بریتانیا. این کلاس در تمام تئاترهای جنگی از دریای مدیترانه، دریای بالتیک، خلیج گالیپولی، تا آب‌های خاور دور و استرالیا خدمت کردند. اولین کلاسی که مجهز به لوله اژدر ۲۱ اینچی (۵۳۳ میلی‌متری) در کنار لوله‌های ۱۸ اینچی بود. E-boats موفقیت‌های چشمگیری علیه ناوهای آلمانی، عثمانی، و اتریشی کسب کردند.
• کلاس F (زیردریایی ساحلی دیزل‌الکتریک،۳ فروند، ۱۹۱۳–۱۹۱۷)
  • HMS F1، HMS F2، HMS F3    سه زیردریایی ساحلی کوچک برای گشت‌زنی در آب‌های نزدیک به سواحل بریتانیا. از نظر عملیاتی اهمیت چندانی نداشتند و به‌سرعت بازنشسته شدند.
• کلاس S (نسخه ۱۹۱۴) (زیردریایی ساحلی دیزل‌الکتریک،۳ فروند، ۱۹۱۴–۱۹۱۵)
  • HMS S1، HMS S2، HMS S3
• کلاس V (نسخه ۱۹۱۴) (زیردریایی ساحلی دیزل‌الکتریک،۴ فروند، ۱۹۱۴–۱۹۱۵)
  • HMS V1، HMS V2، HMS V3، HMS V4
• کلاس W (زیردریایی ساحلی دیزل‌الکتریک، ۴ فروند، ۱۹۱۴–۱۹۱۵)
  • HMS W1، HMS W2، HMS W3، HMS W4 کلاس‌های S، V و W همزمان ساخته شده و به عنوان کلاس‌های آزمایشی کوچک برای عملیات ساحلی به کار رفتند. اکثرشان پیش از پایان جنگ بازنشسته شدند.
• کلاس G (زیردریایی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۱۴ فروند، ۱۹۱۵–۱۹۱۷)
  • HMS G1 تا HMS G14 کلاس G برای عملیات اقیانوس‌پیما طراحی شد و اولین زیردریایی بریتانیایی بود که همزمان لوله اژدر ۲۱ اینچی (در خلف) و لوله‌های ۱۸ اینچی داشت. در دریای شمال و مدیترانه خدمت کرد.
• کلاس H (زیردریایی ساحلی دیزل‌الکتریک، ۴۴ فروند در خدمت بریتانیا، ۱۹۱۵–۱۹۱۹)
  • HMS H1 تا HMS H44 (و چندین فروند دیگر) کلاس H از محبوب‌ترین زیردریایی‌های بریتانیا بود. ساخت امریکایی با طراحی ساده و قابلیت اطمینان بالا. به دلیل همین ویژگی‌ها تا اوایل جنگ جهانی دوم در نقش آموزش ضدزیردریایی به خدمت ادامه داد. بسیاری از فرماندهان برجسته جنگ دوم در این کلاس آموزش دیدند.
• کلاس J (زیردریایی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۷ فروند، ۱۹۱۵–۱۹۱۷)
  • HMS J1، HMS J2، HMS J3، HMS J4، HMS J5، HMS J6، HMS J7 برای همراهی ناوگان سطحی در سرعت‌های بالا طراحی شدند. پس از جنگ، شش فروند از هفت فروند به نیروی دریایی استرالیا منتقل شدند و HMS J6 در جنگ توسط یک کشتی بریتانیایی به اشتباه غرق شد.
• کلاس L (زیردریایی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۳۴ فروند تکمیل‌شده، ۱۹۱۷–۱۹۱۹)
  • HMS L1 تا HMS L71 (اعداد پیوسته نبودند؛ تعدادی لغو یا به سفارش دیگران یا کشورها ساخته شدند) پرتعدادترین کلاس دیزل‌الکتریک جنگ جهانی اول. این زیردریایی‌ها به دلیل ثبات عالی، قدرت تسلیح، و قابلیت اطمینان محبوبیت زیادی داشتند. آخرین نمونه‌ها تا اواخر دهه ۱۹۳۰ در خدمت ماندند. پس از جنگ ستون فقرات نیروی زیردریایی بریتانیا در دوران بین‌الجنگین بودند.
• کلاس M (زیردریایی توپچی دیزل‌الکتریک، ۳ فروند، ۱۹۱۷–۱۹۱۸)
  • HMS M1، HMS M2، HMS M3 کلاسی استثنایی که هر سه با توپ دریایی ۱۲ اینچی (برداشته‌شده از پیش‌دردنات‌ها) مجهز شده بودند. HMS M1 در ۱۹۲۵ در تصادف با کشتی بازرگانی سوئدی غرق شد. HMS M2 به هوانوز زیردریایی (حامل هواپیمای کوچک) تبدیل و در ۱۹۳۲ غرق شد. HMS M3 به مین‌گذار تبدیل و در ۱۹۳۲ اوراق شد.
• کلاس R (زیردریایی ضدزیردریایی دیزل‌الکتریک، ۱۰ فروند تکمیل‌شده، ۱۹۱۸)
  • HMS R1، HMS R2، HMS R3، HMS R4، HMS R7، HMS R8، HMS R9، HMS R10، HMS R11، HMS R12 کلاس R پیشگام مدرن‌ترین طراحی زیردریایی بود؛ اولین کلاس بریتانیا که به‌طور خاص برای شکار زیردریایی طراحی شد. بدنه کاملاً جوشکاری‌شده و آیرودینامیک بدون فضای خارجی، سرعت زیرآبی ۱۴ گره (رکورد جهانی که تا ۱۹۳۸ شکسته نشد)، و ۶ لوله اژدر جلویی داشت. اکثر این کلاس در ۱۹۲۳ اوراق شدند.

دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰

• HMS X1 (زیردریایی رزم‌ناو دیزل‌الکتریک، ۱ فروند، ۱۹۲۱)
  • HMS X1 بزرگ‌ترین زیردریایی بریتانیا تا آن زمان (۲ۭ۷۵۰ تن در حال شیرجه)، مجهز به چهار توپ ۵٫۲ اینچی در دو برج دوقلو، ساخته‌شده برای آزمایش مفهوم زیردریایی رزم‌ناو آلمانی. طراحی انقلابی داشت اما از نظر عملیاتی موفق نبود. در ۱۹۳۶ اوراق شد.
• کلاس Odin (زیرکلاس‌های Oberon، Oxley، Odin) (زیردریایی گشتی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۹ فروند، ۱۹۲۶–۱۹۲۹)
  • HMS Oberon، HMS Oxley، HMS Otway، HMS Odin، HMS Olympus، HMS Orpheus، HMS Osiris، HMS Oswald، HMS Otus کلاس Odin برای عملیات دوربرد در خاور دور طراحی شد. این زیردریایی‌های بزرگ (۱۸۰۰ تن) برای آب‌های کم‌عمق و محدود مدیترانه مناسب نبودند و در جنگ جهانی دوم اکثراً در همان مناطق از دست رفتند.
• کلاس Parthian (زیردریایی گشتی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۶ فروند، ۱۹۲۹)
  • HMS Parthian، HMS Perseus، HMS Phoenix، HMS Proteus، HMS Pandora، HMS Poseidon مشابه کلاس Odin با همان ویژگی‌های طراحی. HMS Poseidon در ۱۹۳۱ در تصادف با کشتی بازرگانی چینی در دریای چین جنوبی غرق شد. سه فروند دیگر در جنگ جهانی دوم در مدیترانه از دست رفتند.
• کلاس Rainbow (زیردریایی گشتی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۴ فروند، ۱۹۳۰)
  • HMS Parthian، HMS Perseus، HMS Phoenix، HMS Proteus، HMS Pandora، HMS Poseidon مشابه کلاس Odin با همان ویژگی‌های طراحی. HMS Poseidon در ۱۹۳۱ در تصادف با کشتی بازرگانی چینی در دریای چین جنوبی غرق شد. سه فروند دیگر در جنگ جهانی دوم در مدیترانه از دست رفتند.
• کلاس Rainbow (زیردریایی گشتی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۴ فروند، ۱۹۳۰)
  • HMS Rainbow، HMS Regent، HMS Regulus، HMS Rover چهار زیردریایی آخرین کلاس بین‌الجنگینی قبل از جنگ جهانی دوم. HMS Regulus و HMS Rainbow در مدیترانه در ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ از دست رفتند.

دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۵

• کلاس Thames (زیردریایی گشتی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۳ فروند، ۱۹۳۲)
  • HMS Thames، HMS Severn، HMS Clyde بزرگ‌ترین زیردریایی‌های بین‌دو‌جنگی بریتانیا با جابه‌جایی نزدیک به ۲۰۰۰ تن و شعاع عملیاتی ۱۰٫۰۰۰ مایل دریایی برای همراهی ناوگان اصلی طراحی شدند. HMS Thames در ۱۹۴۰ در دریای شمال از دست رفت.
• کلاس Grampus (زیردریایی مین‌گذار دیزل‌الکتریک، ۶ فروند، ۱۹۳۲–۱۹۳۸)
  • HMS Grampus، HMS Narwhal، HMS Cachalot، HMS Rorqual، HMS Seal، HMS Porpoise
  • این زیردریایی‌های تخصصی برای مین‌گذاری طراحی شدند و تا ۵۰ مین حمل می‌کردند. HMS Seal در مه ۱۹۴۰ در دریای کاتگات پس از آسیب مین به دام افتاد و توسط آلمانی‌ها به تسلیم وادار شد ؛ تنها زیردریایی بریتانیایی که در جنگ جهانی دوم توسط دشمن تصاحب شد.
• کلاس S (نسخه ۱۹۳۱) (زیردریایی گشتی دیزل‌الکتریک، ۶۲ فروند، ۱۹۳۱–۱۹۴۵)
  • گروه اول. Swordfish (4 فروند):
    • HMS Swordfish، HMS Sturgeon، HMS Seahorse، HMS Starfish
  • گروه دوم. Shark (8 فروند):
    • HMS Sealion، HMS Shark، HMS Snapper، HMS Salmon، HMS Seawolf، HMS Spearfish، HMS Sunfish، HMS Sterlet
  • گروه سوم. Seraph/Safari (33 فروند از جمله):
    • HMS Safari، HMS Sahib، HMS Saracen، HMS Satyr، HMS Sceptre، HMS Seadog، HMS Sibyl، HMS Sea Rover، HMS Seraph، HMS Shakespeare، HMS P222، HMS Sea Nymph، HMS Sickle، HMS Simoom، HMS Sirdar، HMS Spiteful، HMS Splendid، HMS Sportsman، HMS Stoic، HMS Stonehenge، HMS Storm، HMS Stratagem، HMS Strongbow، HMS Spark، HMS Scythian، HMS Stubborn، HMS Surf، HMS Syrtis، HMS Shalimar، HMS Scotsman، HMS Sea Devil، HMS Spirit، HMS Statesma
  • گروه چهارم، Subtle (17 فروند از جمله)
    • HMS Sturdy، HMS Stygian، HMS Subtle، HMS Supreme، HMS Sea Scout، HMS Selene، HMS Seneschal، HMS Sentinel، HMS Sidon، HMS Sleuth، HMS Solent، HMS Spearhead، HMS Springer و....
  • بزرگ‌ترین کلاس زیردریایی در تاریخ نیروی دریایی سلطنتی با ۶۲ فروند در طول ۱۵ سال. در مدیترانه، دریای شمال، و اقیانوس آرام خدمت کردند. از ۱۲ زیردریایی این کلاس در ابتدای جنگ، تنها سه تا به پایان جنگ رسیدند. نرخ تلفاتی که الهام‌بخش ترانه‌ی معروف دوازده قایق S شد. HMS Seraph در عملیات‌های اطلاعاتی کلیدی از جمله انتقال ژنرال ژیرو به شمال آفریقا و عملیات Mincemeat شرکت داشت. HMS Springer پس از جنگ به اسرائیل فروخته شد و در جنگ شش‌روزه شرکت کرد.
• کلاس T (Triton) (زیردریایی گشتی اقیانوس‌پیما دیزل‌الکتریک، ۵۳ فروند، ۱۹۳۷–۱۹۴۵)
  • گروه اول (15 فروند، پیش از جنگ): HMS Triton، HMS Thunderbolt (نام قبلی: HMS Thetis)، HMS Tribune، HMS Trident، HMS Triumph، HMS Taku، HMS Tarpon، HMS Thistle، HMS Tigris، HMS Triad، HMS Truant، HMS Tuna، HMS Talisman، HMS Tetrarch، HMS Torbay
  • گروه دوم (7 فروند، برنامه اورژانسی ۱۹۳۹): HMS Tempest، HMS Thorn، HMS Thrasher، HMS Traveller، HMS Trooper، HMS Trusty، HMS Turbulent
  • گروه سوم (31 فروند، برنامه‌های ۱۹۴۰–۱۹۴۳): HMS P311، HMS Trespasser، HMS Taurus، HMS Tactician، HMS Truculent، HMS Templar، HMS Tally-Ho، HMS Tantalus، HMS Tantivy، HMS Telemachus، HMS Talent، HMS Terrapin، HMS Thorough، HMS Thule، HMS Tudor، HMS Tireless، HMS Token، HMS Tradewind، HMS Trenchant، HMS Tiptoe، HMS Trump، HMS Taciturn، HMS Tapir، HMS Tarn، HMS Teredo، HMS Tabard، HMS Totem، HMS Truncheon، HMS Turpin، HMS Thermopylae، HMS P345، HMS P346، HMS P347، HMS P348
• زیردریایی استاندارد اقیانوس‌پیمای نیروی دریایی سلطنتی در جنگ دوم. ۵۳ فروند ساخته شد و در تمام جبهه‌ها خدمت کرد. HMS Thetis در آزمایش اولیه ۱۹۳۹ با ۹۹ کشته غرق شد. فاجعه‌ای که رویه‌های فرار از زیردریایی را متحول کرد؛ پس از نجات، تحت نام HMS Thunderbolt دوباره به خدمت درآمد. پس از جنگ بسیاری ساده‌سازی و با دکل اسنورکل مجهز شدند. آخرین زیردریایی عملیاتی کلاس در نیروی دریایی بریتانیا HMS Tiptoe بود که در ۱۹۶۹ بازنشسته شد.
• کلاس U (Undine/Umpire/Uproar) (زیردریایی کوچک دیزل‌الکتریک. ۴۹ فروند، ۱۹۳۷–۱۹۴۳)
  • گروه اول Undine (3 فروند):
  • HMS Undine، HMS Unity، HMS Ursula
  • گروه دوم Umpire (12 فروند):
  • HMS Umpire، HMS Una، HMS Unbeaten، HMS Undaunted، HMS Union، HMS Unique، HMS Upholder، HMS Upright، HMS Urchin، HMS Urge، HMS Usk، HMS Utmost
  • گروه سوم Uproar (34 فروند از جمله):
  • HMS Ultimatum، HMS Ultor، HMS Umbra، HMS Unbending، HMS Unbroken، HMS Unison، HMS United، HMS Universal، HMS Unrivalled، HMS Unruffled، HMS Unruly، HMS Unseen، HMS Unshaken، HMS Unsparing، HMS Unswerving، HMS Untamed، HMS Untiring، HMS Uproar، HMS Upstart، HMS Usurper، HMS Uther، HMS Vandal، HMS Varangian، HMS Vitality و دیگران (از جمله زیردریایی‌هایی که فقط با شماره P شناخته شدند: P32، P33، P36، P38، P39، P41، P47، P48، P52)
•  این زیردریایی‌های کوچک دیزل‌الکتریک در ابتدا به عنوان شناورهای آموزشی طراحی شدند اما به مؤثرترین سلاح زیردریایی بریتانیا در مدیترانه تبدیل شدند. از ۴۹ فروند ساخته‌شده، ۱۹ فروند در خدمت فعال از دست رفتند. HMS Upholder تحت فرماندهی لوتنان کمندر مالکم وانکلین در ۱۶ ماه خدمت، ۲۴ گشت زد و حدود ۱۱۹٫۰۰۰ تن ناو محور را غرق کرد؛ وانکلین صلیب ویکتوریا دریافت کرد. HMS Urchin به نیروی دریایی لهستان به عنوان ORP Sokół منتقل شد و ۵۵٫۰۰۰ تن کشتی محور را غرق کرد.

دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰ (جنگ سرد)

• کلاس Porpoise (زیردریایی شکارچی‌کش دیزل‌الکتریک، ۸ فروند، ۱۹۵۶–۱۹۵۹)
  • HMS Porpoise (۱۹۵۸–۱۹۸۲)، HMS Narwhal (۱۹۵۹–۱۹۷۷)، HMS Finwhale (۱۹۶۰–۱۹۸۷)، HMS Cachalot (۱۹۵۹–۱۹۷۹)، HMS Sealion (۱۹۶۱–۱۹۸۷)، HMS Walrus (۱۹۶۱–۱۹۸۶)، HMS Grampus (۱۹۵۸–۱۹۸۰)، HMS Rorqual (۱۹۵۸–۱۹۷۶)
• اولین زیردریایی‌های طراحی‌شده از پایه پس از جنگ دوم. طراحی آن‌ها تأثیر فراوانی از زیردریایی‌های آلمانی نوع XXI دریافت کرد. این کلاس با سکوت عملیاتی بی‌نظیر خود، انقلابی در طراحی زیردریایی متعارف بود. اولین کلاسی بود که از HMS Porpoise به بعد شماره S برای زیردریایی‌ها رسمی شد. تمام ۸ فروند تا اوایل دهه ۱۹۸۰ بازنشسته شدند.
• کلاس Oberon (زیردریایی شکارچی‌کش دیزل‌الکتریک، ۱۳ فروند برای نیروی دریایی سلطنتی، ۱۹۵۹–۱۹۶۶)
  • HMS Oberon (۱۹۶۱–۱۹۸۶)، HMS Onslaught (۱۹۶۲–۱۹۹۰)، HMS Orpheus (۱۹۶۰–۱۹۹۰)، HMS Odin (۱۹۶۲–۱۹۹۰)، HMS Otter (۱۹۶۲–۱۹۹۱)، HMS Olympus (۱۹۶۱–۱۹۸۹)، HMS Oracle HMS Ocelot (۱۹۶۴–۱۹۹۱)، HMS Otus (۱۹۶۳–۱۹۹۱)، HMS Opossum (۱۹۶۴–۱۹۹۳)، HMS Opportune (۱۹۶۴–۱۹۹۳)، HMS Osiris (۱۹۶۴–۱۹۸۹)، HMS Onyx (۱۹۶۷–۱۹۹۱)
• برترین زیردریایی متعارف زمان خود، با شهرت استثنایی در سکوت عملیاتی. در مجموع ۲۷ فروند برای پنج نیروی دریایی ساخته شد. در دوران جنگ سرد وظایف اطلاعاتی، تعقیب ناوهای شوروی، و عملیات ویژه انجام دادند. HMS Onyx تنها زیردریایی متعارف بریتانیا بود که در جنگ فالکلند ۱۹۸۲ شرکت کرد و اعضای نیروی ویژه SBS را پیاده کرد. HMS Ocelot اکنون به عنوان موزه در چتهام نگهداری می‌شود.
  • کلاس Upholder (نوع ۲۴۰۰) (زیردریایی شکارچی‌کش دیزل‌الکتریک، ۴ فروند، ۱۹۸۶–۱۹۹۲)
  • HMS Upholder (۱۹۹۰–۱۹۹۴)، HMS Unseen (۱۹۹۱–۱۹۹۴)، HMS Ursula (۱۹۹۲–۱۹۹۴)، HMS Unicorn (۱۹۹۳–۱۹۹۴)
• آخرین و پیشرفته‌ترین زیردریایی‌های دیزل‌الکتریک نیروی دریایی سلطنتی. بدنه اشک‌شکل، پوشش آکوستیک ضدصدا، و فناوری در سطح زیردریایی‌های هسته‌ای داشتند. برنامه اولیه ۱۲ فروند بود که در نهایت به ۴ کاهش یافت. پس از پایان جنگ سرد، بررسی دفاعی ۱۹۹۳ تصمیم گرفت نیروی زیردریایی بریتانیا کاملاً هسته‌ای شود. این چهار زیردریایی نوین تنها ۴ سال در خدمت بودند، در ۱۹۹۴ بازنشسته، و در ۱۹۹۸ به کانادا فروخته شدند که در آنجا با نام کلاس Victoria (HMCS Victoria، Windsor، Corner Brook، Chicoutimi) به خدمت ادامه دادند.