مای‌دات

اطلاعیه
برای اطلاع‌رسانی در مواقع اضطراری مانند تعطیلی‌های سراسری، محدودیت‌های اینترنت، قطعی سایت یا هرگونه اختلال دیگر، لطفاً در شبکهٔ اجتماعی مای‌دات در ویکی نظامی عضو شوید.

🔗 پروفایل رسمی: mydot.one/profile/Ultra

زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای (SSN)-رده بریتانیا

از ویکی نظامی

زیردریایی های تهاجمی هسته ای نیروی دریایی بریتانیا (Royal Navy) از نخستین نمونه آزمایشی با راکتور آمریکایی در ۱۹۶۳ تا کلاس های مدرن کلاس آستوت را شامل می شوند. بریتانیا از اواخر دهه ۱۹۶۰ تصمیم گرفت به شدت در این رده سرمایه گذاری کند و هدف نگه داشتن ۲۰ فروند را دنبال می کرد؛ از دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ کلاس های Dreadnought، Valiant، Churchill، Swiftsure و Trafalgar یکی پس از دیگری ساخته شده اند. در حال حاضر شش فروند از کلاس Astute در خدمت فعال هستند و فروند هفتم در حال ساخت است؛ هر زیردریایی ای که وضعیت در خدمت برای آن ذکر نشده باشد بازنشسته یا ازخدمت خارج شده محسوب می شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد هر تجهیز روی نام آن کلیک کنید.

دهه ۱۹۶۰

  • HMS Dreadnought / کلاس Dreadnought (زیردریایی تهاجمی هسته‌ای)
    • نخستین و تنها زیردریایی هسته‌ای این کلاس؛ یک فروند ساخته شد. توسط Vickers Armstrongs در Barrow-in-Furness ساخته شد و در آوریل ۱۹۶۳ وارد خدمت شد. برخلاف تمام نسل‌های بعدی، از راکتور آمریکایی نوع S5W بهره می‌برد که از طریق موافقت‌نامه دفاع مشترک ۱۹۵۸ تامین شد. در مارس ۱۹۷۱ نخستین زیردریایی بریتانیایی شد که در قطب شمال سطح کرد و در عملیات Journeyman در ۱۹۷۷ برای بازدارندگی آرژانتین به جنوب اطلس اعزام شد. به دلیل محدودیت تجهیزات تعمیراتی هسته‌ای در ۱۹۸۰ از خدمت خارج شد و اینک در Rosyth در انتظار برنامه اوراق‌سازی است.
  • کلاس Valiant (زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای)
    • دو فروند ساخته شد؛ نخستین زیردریایی‌های کاملاً بریتانیایی با راکتور Rolls-Royce PWR-1. بدنه مشترکی با کلاس Dreadnought داشتند اما ۶ متر بلندتر و ۹۰۰ تن سنگین‌تر بودند. HMS Valiant در ۱۹۶۶ و HMS Warspite در ۱۹۶۷ وارد خدمت شدند. HMS Warspite در ۱۹۸۲–۱۹۸۳ با ۱۱۱ روز پیوسته زیر آب در منطقه فالکلند رکورد طولانی‌ترین گشت‌زنی زیردریایی بریتانیا را شکست. هر دو به دلیل ترک‌خوردگی در مدارات خنک‌کننده راکتور PWR-1 زودتر از موعد بازنشسته شدند؛ HMS Warspite در ۱۹۹۱ و HMS Valiant در ۱۹۹۴.
  • کلاس Churchill (زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای)
    • سه فروند ساخته شد؛ در برخی منابع زیرکلاسی از Valiant محسوب می‌شوند اما با بهبودهای داخلی قابل توجه ساخته شدند. HMS Churchill در ۱۹۷۰، HMS Courageous در ۱۹۷۱ و HMS Conqueror در ۱۹۷۱ وارد خدمت شدند. HMS Conqueror در جنگ فالکلند ۱۹۸۲ رزم‌ناو ARA General Belgrano آرژانتین را غرق کرد — تنها اقدام رزمی تهاجمی در تاریخ زیردریایی‌های هسته‌ای جهان. به دنبال شناسایی ترک در مدارات راکتور، هر سه بازنشسته شدند؛ HMS Conqueror در ۱۹۹۰، HMS Churchill در فوریه ۱۹۹۱ و HMS Courageous در ۱۹۹۲.

دهه ۱۹۷۰

  • کلاس Swiftsure (زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای)
    • شش فروند ساخته شد: HMS Swiftsure (۱۹۷۳)، HMS Sovereign (۱۹۷۴)، HMS Superb (۱۹۷۶)، HMS Sceptre (۱۹۷۸)، HMS Spartan (۱۹۷۹) و HMS Splendid (۱۹۸۱). طراحی بدنه استوانه‌ای با قطر یکنواخت، قابلیت غواصی عمیق‌تر و سکوت صوتی بسیار بهتر از کلاس‌های قبلی داشتند. نخستین کلاس بریتانیایی که با پروپالسور پمپ‌جت مجهز شدند — سکوت‌کارترین زیردریایی‌های غرب در دوران جنگ سرد. HMS Splendid در ۱۹۹۹ نخستین زیردریایی بریتانیایی شد که در عملیات واقعی (کوزوو) موشک Tomahawk شلیک کرد. HMS Swiftsure در ۱۹۹۲، HMS Splendid در ۲۰۰۴، HMS Spartan در ژانویه ۲۰۰۶، HMS Sovereign در سپتامبر ۲۰۰۶، HMS Superb در سپتامبر ۲۰۰۸ و HMS Sceptre در دسامبر ۲۰۱۰ بازنشسته شدند.

دهه ۱۹۸۰

  • کلاس Trafalgar (زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای)
    • هفت فروند ساخته شد: HMS Trafalgar (۱۹۸۳)، HMS Turbulent (۱۹۸۴)، HMS Tireless (۱۹۸۵)، HMS Torbay (۱۹۸۷)، HMS Trenchant (۱۹۸۹)، HMS Talent (۱۹۹۰) و HMS Triumph (۱۹۹۱). پنجمین و آخرین کلاس زیردریایی تهاجمی هسته‌ای دوران جنگ سرد بریتانیا و جانشین کلاس Swiftsure؛ از بهترین طراحی‌های زیردریایی دوران جنگ سرد محسوب می‌شدند. در عملیات‌های افغانستان ۲۰۰۱، عراق ۲۰۰۳ و لیبی ۲۰۱۱ موشک‌های Tomahawk شلیک کردند. مجموع سال‌های خدمت هفت فروند این کلاس از ۲۰۰ سال فراتر رفت. بازنشستگی از HMS Trafalgar در ۲۰۰۹ آغاز شد و با بازنشستگی آخرین فروند HMS Triumph در ژوئیه ۲۰۲۵ پایان یافت.

دهه ۱۹۹۸ تا دهه ۲۰۲۰

  • کلاس Astute (زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای)
    • ۷ فروند ساخته می‌شود. ستون فقرات نیروی دریایی سلطنتی در دوران پس از جنگ سرد. بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای تاریخ بریتانیا که توسط BAE Systems در Barrow-in-Furness ساخته می‌شوند؛ تقریباً ۳۰ درصد بزرگ‌تر از کلاس Trafalgar. مجهز به اژدرهای Spearfish و موشک‌های کروز Tomahawk با برد ۱۶۰۰ کیلومتر هستند و نخستین کلاس بریتانیایی بدون پریسکوپ نوری. HMS Astute در ۲۰۱۰، HMS Ambush در ۲۰۱۳، HMS Artful در ۲۰۱۶، HMS Audacious در ۲۰۲۰، HMS Anson در ۲۰۲۲ و HMS Agamemnon در سپتامبر ۲۰۲۵ وارد خدمت شدند؛ HMS Achilles (نام‌تغییریافته از HMS Agincourt در ژانویه ۲۰۲۵) هنوز در دست ساخت است. در حال حاضر شش فروند در خدمت فعال هستند.

در دست ساخت و طراحیز

  • HMS Achilles / کلاس Astute (زیردریایی تهاجمی هسته‌ای
    • هفتمین و آخرین فروند کلاس Astute که در حال ساخت در کارخانه BAE Systems در Barrow-in-Furness است. نام این فروند در ژانویه ۲۰۲۵ از HMS Agincourt به HMS Achilles تغییر یافت. ورود به خدمت احتمالاً در ۲۰۲۸ خواهد بود.
  • کلاس SSN-AUKUS (زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای)
    • جانشین کلاس Astute که در چارچوب پیمان امنیتی AUKUS بین بریتانیا، آمریکا و استرالیا طراحی می‌شود. نیروی دریایی سلطنتی قصد دارد تا ۱۲ فروند بسازد. مجهز به راکتور Rolls-Royce PWR3+ و برای نخستین بار در تاریخ زیردریایی‌های بریتانیا دارای سیستم پرتاب عمودی (VLS) برای موشک‌های کروز خواهد بود. طبق برنامه‌ریزی، ساخت از ۲۰۳۰ آغاز و اولین فروند در اواخر دهه ۲۰۳۰ وارد خدمت خواهد شد.