ربات‌ها و سامانه‌های زمینی بدون سرنشین (UGV)-رده بریتانیا

ربات ها و سامانه های زمینی بدون سرنشین (UGV) ارتش بریتانیا، از اختراع اولین ربات دفغ مواد منفجره در سال ۱۹۷۲ تا سامانه های پیشرفته لجستیک، شناسایی و رزمی دهه ۲۰۲۰ را شامل می شود. این مسیر با بحران ایرلند شمالی آغاز شد، در کوره های عراق و افغانستان پخته شد، و اکنون با درس های سریع از جنگ اوکراین شکل جدیدی می گیرد. برنامه Task Force RAPSTONE نیز در سال ۲۰۲۵ ایجاد شد تا فناوری های نوین را با سرعت بی سابقه ای وارد خدمت کند؛ هر سامانه ای که وضعیت در حال خدمت برای آن ذکر نشده باششد بازنشسته محسوب می شود. برای اطلاعات بیشتر درباره هر تجهیز روی نام آن کلیک کنید.

دهه ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۰ (نسل اول: EOD)

• Wheelbarrow (نسخه‌های Mk1 تا Mk8B)
  • اولین ربات دفع مواد منفجره جهان که در سال ۱۹۷۲ توسط سرگرد پیتر میلر از هنگ تانک سلطنتی ارتش بریتانیا اختراع شد. ابتدا بر پایه شاسی یک چرخ‌دستی برقی ساخته شد و برای خنثی‌سازی بمب‌های IRA در ایرلند شمالی به‌کار رفت. در طول دوران خدمت خود در ایرلند شمالی، عراق و افغانستان بیش از ۴۰۰ دستگاه از آن در عملیات‌های مختلف از بین رفت. آخرین نسخه (Mk8B) تا سال ۲۰۱۹ در خدمت بود و سپس توسط T7 جایگزین شد؛ در سال ۲۰۱۹ بازنشسته شد.

دهه ۲۰۱۰ تاکنون

• Dragon Runner
  • ربات EOD سبک قابل‌حمل در کوله‌پشتی که توسط شرکت QinetiQ ساخته می‌شود. طراحی شده تا بدون آسیب از روی خودرو پرتاب شود، از روی دیوار بیفتد یا از پنجره پرتاب گردد. دارای بازوی دستکاری کنترل‌پذیر و زنجیر برای حرکت در زمین‌های ناهموار است. در سال ۲۰۰۹ در قالب نیاز عملیاتی فوری (UOR) برای افغانستان خریداری شد و از سال ۲۰۱۰ رسماً وارد خدمت گردید؛ در حال خدمت.
• L3Harris T7 (پروژه STARTER)
  • ربات دفع مواد منفجره سنگین نسل بعدی با وزن ۳۰۰ کیلوگرم که جانشین Wheelbarrow Mk8B شد. مجهز به دوربین‌های HD، لینک داده پرسرعت، سیستم فیدبک لمسی (Haptic) که به اپراتور امکان احساس دستکاری اجسام از راه دور را می‌دهد، و بازوی چندمفصله با زنجیرهای مقاوم در زمین سخت است. مجموعاً ۵۶ دستگاه تحت قراردادی به ارزش ۵۵ میلیون پوند در سال ۲۰۱۷ (پروژه STARTER) خریداری شد؛ اولین دستگاه‌ها در دسامبر ۲۰۱۸ تحویل داده شدند؛ در حال خدمت.
• L3Harris T4
  • نسخه کوچک‌تر و چابک‌تر T7 با وزن حدود ۱۰۰ کیلوگرم که برای واکنش سریع در فضاهای تنگ شهری طراحی شده است. می‌تواند از پله‌ها بالا برود و در داخل هواپیما، قطار و اتوبوس عملیات انجام دهد. مانند T7 از سیستم فیدبک لمسی بهره می‌برد. در می ۲۰۲۴، قراردادی به ارزش ۳۲ میلیون پوند برای تأمین ۵۰ دستگاه منعقد شد؛ در اختیار تیم‌های EOD ارتش و نیروی دریایی در بریتانیا، قبرس و جبل‌الطارق قرار می‌گیرد؛ در مرحله ورود به خدمت یا وارد شده به خدمت.
• Milrem THeMIS / TITAN (پروژه‌های JTARR و RPV)
  • پلتفرم زنجیردار هیبریدی چندمنظوره ساخت شرکت استونیایی Milrem Robotics که در دو برنامه بزرگ بریتانیا به‌کار رفته است. نسخه TITAN محصول مشترک QinetiQ و Milrem است. با موتور دیزل-برقی هیبریدی کار می‌کند، ظرفیت بار تا ۱۲۰۰ کیلوگرم دارد و سرعت آن تا ۲۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. در قالب برنامه‌های JTARR (تأمین مجدد تاکتیکی مستقل) و RPV (خودروی گردان رباتیک) آزمایش شده است. بریتانیا از ۱۹ کشور خریدار این سامانه است؛ در مرحله آزمایشی و عملیاتی.
• General Dynamics MUTT 8×8 (پروژه RPV)
  • خودروی تاکتیکی چندمنظوره تمام‌برقی با پیکربندی ۸ چرخ ساخت General Dynamics Land Systems-UK. می‌تواند تا ۵۴۰ کیلوگرم محموله حمل کند و ۹۷ کیلومتر با یک بار شارژ بپیماید. قابلیت پیروی خودکار از سرباز (follower mode) یا کنترل از راه دور را دارد. دو دستگاه از نسخه ۸×۸ در آوریل ۲۰۲۰ به ارتش بریتانیا تحویل داده شد؛ در مرحله ارزیابی.
• Rheinmetall Mission Master SP (پروژه RPV)
  • خودروی زنجیردار ۸×۸ مستقل سبک با وزن حدود ۷۵۰ کیلوگرم و ظرفیت بار ۶۰۰ کیلوگرم. دارای قابلیت AI برای پیروی خودکار از سرباز و ناوبری مستقل در زمین ناهموار است. در قالب پروژه RPV در سه مرحله آزمایش شد؛ آخرین دسته از هفت دستگاه در آوریل ۲۰۲۲ برای سومین مرحله سفارش داده شد؛ در مرحله ارزیابی.