خودروهای فرماندهی و ارتباطی-رده بریتانیا

خوردو های فرماندهی و ارتباطی (C2/Signals Vehicles) ارتش بریتانیا از مهم ترین تجهیزات پشتیبانی فرماندهی و کنترل این کشور به شمار می آیند. این خودرو ها از نخستین خودرو های زرهی فرماندهی دوران جنگ جهانی دوم که ستاد های متحرک را برای هماهنگی عملیات متفقین فراهم می کردند، تا پلتفرم های مدرن چرخ دار و زرهی مجهز به سیستم های C4l دیجیتال امروزی که امکان فرماندهی سریع، ارتباط امن و آگاهی موقعیتی در محیط های پیچیده نبرد را فراهم می کنند، طیف گسترده ای را شامل می شوند. نقش این خودرو ها در تضمین هماهنگی یگان های رزمی، انتقال سریع دستورات، مدیریت اطلاعات و افزایش کارایی فرماندهی در میدان نبرد همواره حیاتی بوده است؛ هرسامانه ای که وضعیت در حال خدمت را ذکر نشده باشد، بازنشسته محسوب می شود. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره هر تجهیز روی نام آن کلیک کنید.

۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵

• AEC Armoured Command Vehicle Dorchester
  • خودروی زرهی فرماندهی بر اساس شاسی کامیون AEC Matador. از سال ۱۹۴۱ وارد خدمت شد و نخستین بار در کارزار شمال آفریقا به کار گرفته شد. مجهز به دو دستگاه رادیو و فضایی برای ۷ تا ۸ خدمه بود و به دلیل راحتی، توسط سربازان "Dorchester" نامیده می‌شد. حدود ۴۱۵ دستگاه از نوع ۴×۴ و ۱۵۱ دستگاه از نوع ۶×۶ بزرگ‌تر تولید شد. در جنگ جهانی دوم بازنشسته شد.
• Bedford QLR
  • کامیون فرماندهی و ارتباطی (Command and Signals Truck)، ساخت بریتانیا. این کامیون ۳ تنی ۴×۴ که از سال ۱۹۴۱ تولید می‌شد، نسخه‌ای تخصصی برای نقش‌های فرماندهی و مخابرات بود. به تجهیزات رادیویی خاص، ژنراتور کمکی و فضای داخلی برای اپراتورها و نقشه‌ها مجهز شده بود.
• Guy Lizard Armoured Command Vehicle
  • خودروی زرهی فرماندهی، ساخت بریتانیا. پیش از جنگ جهانی دوم و در اوایل آن مورد استفاده قرار گرفت و با مدل AEC جایگزین شد.

• Morris Armoured Command Vehicle
  • خودروی زرهی فرماندهی، ساخت بریتانیا. نمونه دیگر خودروهای زرهی فرماندهی اولیه که تعداد محدودی از آن ساخته شد و بعداً جای خود را به AEC داد.

دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰

• Daimler Ferret Scout Car
  • خودروی شناسایی و گشت سبک که از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۱ در خدمت ارتش بریتانیا بود. اگرچه نقش اصلی آن شناسایی بود، اما برای مأموریت‌های ارتباطی و فرماندهی نیز به کار می‌رفت. بازنشسته.

دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۰

• FV432 (نسخه‌های فرماندهی و ارتباطی)
  • خودروی زرهی نفربر سری FV430 که از دهه ۱۹۶۰ وارد خدمت شد. انواع مختلف آن برای نقش‌های ارتباطی استفاده می‌شدند:
    • FV436 Armoured Staff Vehicle: خودروی ستاد و حمل افسران با تجهیزات رادیویی پیشرفته. FV439 Ptarmigan Communications Vehicle: خودروی ارتباطی ویژه سامانه ارتباطات تاکتیکی Ptarmigan که به عنوان رله رادیویی و مرکز پیام استفاده می‌شد.  FV432 Command**: نسخه فرماندهی که به تخته‌های نقشه و رادیوهای اضافی مجهز بود. FV432 Radio Rebroadcast: خودروی رله رادیویی.
    • نکته مهم: بر اساس پاسخ رسمی وزارت دفاع بریتانیا در دسامبر ۲۰۲۵، هیچ یک از خودروهای سری FV432 و FV433 (از جمله انواع فرماندهی) دیگر در خدمت ارتش بریتانیا نیستند. این خودروها در عملیات‌های عراق تحت یک نیاز عملیاتی فوری به‌روزرسانی شده و به «BULLDOG» تغییر نام دادند، اما همگی از خدمت خارج شده‌اند.*
• FV105 Sultan
  • خودروی فرماندهی و کنترل از خانواده CVR(T) که فضای داخلی بلندتری برای کارکنان فرماندهی با میز نقشه و تجهیزات رادیویی داشت؛ بازنشسته

دهه ۲۰۰۰ تاکنون

• Panther Command and Liaison Vehicle (CLV)
  • خودروی فرماندهی و ارتباطی مدرن که از سال ۲۰۰۸ وارد خدمت شد. مجهز به زره مدولار و سیستم ارتباطی BOWMAN است. این خودرو به طور گسترده توسط فرماندهان و افسران رابط در یگان‌های زرهی و شناسایی استفاده می‌شود. در حال خدمت.
• Husky (Command Variant)
  • خودروی پشتیبانی زرهی که مدل‌هایی از آن به عنوان خودروی فرماندهی در مقرهای یگان‌ها استفاده می‌شود. این خودرو تحرک و انعطاف‌پذیری بالایی دارد و مسلح به تیربار است. در حال خدمت.
• Ridgback (Command Variant)
  • خودروی گشت زرهی ۴×۴ که دارای یک نسخه فرماندهی (command variant) است. این خودرو به تجهیزات ارتباطی BOWMAN مجهز بوده و پس از خدمت در افغانستان، برای ساختار نیروی ۲۰۲۰ ارتش بریتانیا بازسازی شده است. در حال خدمت.