مای‌دات

اطلاعیه
برای اطلاع‌رسانی در مواقع اضطراری مانند تعطیلی‌های سراسری، محدودیت‌های اینترنت، قطعی سایت یا هرگونه اختلال دیگر، لطفاً در شبکهٔ اجتماعی مای‌دات در ویکی نظامی عضو شوید.

🔗 پروفایل رسمی: mydot.one/profile/Ultra

توپخانه های کششی-رده بریتانیا

از ویکی نظامی

نیرو های مسلح بریتانیا (به ویژه ارتش بریتانیا) پس از جنگ جهانی دوم، نسل های مختلفی از توپخانه های کششی را برای پشتیبانی آتش مستقیم و غیر مستقیم توسعه و به کار گرفته اند. این سامانه ها با تمرکز بر تحرک تاکتیکی، قابلیت استقرار سریع، سازگاری با حمل و نقل هوایی و استاندارد سازی ناتو طراحی شده اند. در این دوره، بریتانیا از توپخانه های سنگین جنگ جهانی دوم به سمت سامانه های سبک تر 105 میلی متری و سپس استاندارد 155 میلی متری حرکت کرد.

دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰

  • QF 25-pounder
    • توپخانه اصلی بریتانیا در جنگ جهانی دوم که در اوایل دوره پساجنگ نیز همچنان در خدمت باقی ماند. یک توپ-هویتزر ۸۸ میلی‌متری با نرخ آتش بالا که ستون اصلی توپخانه میدانی بریتانیا بود و تا دهه ۱۹۶۰ در واحدهای خط دوم و آموزشی استفاده شد.
  • BL 5.5-inch Medium Gun-Howitzer
    • توپخانه میان‌برد کششی بریتانیا با برد بالا و قدرت تخریب بیشتر نسبت به 25-pounder. در جنگ کره و عملیات‌های استعماری پساجنگ استفاده شد و یکی از اصلی‌ترین توپخانه‌های سنگین بریتانیا در دوره جنگ سرد اولیه بود.
  • BL 7.2-inch Howitzer
    • هویتزر سنگین کششی بریتانیا با کالیبر بالا که برای پشتیبانی آتش عمیق و تخریب مواضع مستحکم استفاده می‌شد. اگرچه ریشه آن به جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد، اما در دهه ۵۰ و ۶۰ میلادی همچنان در خدمت محدود عملیاتی باقی ماند.

دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰

  • Oto Melara L5 Pack Howitzer (105mm)
    • هویتزر سبک قابل حمل که برای نیروهای واکنش سریع و عملیات در زمین‌های دشوار طراحی شده بود. قابلیت جداسازی و حمل هوایی داشت و در نقش توپخانه سبک جایگزین نسل‌های قدیمی‌تر شد.
  • L118 Light Gun (105mm)
    • مهم‌ترین تحول توپخانه کششی بریتانیا در جنگ سرد. یک هویتزر سبک 105 میلی‌متری با قابلیت حمل هوایی (حتی با هلیکوپتر). در اواسط دهه ۱۹۷۰ وارد خدمت شد و به‌سرعت به توپخانه استاندارد نیروهای بریتانیایی تبدیل گردید. این سامانه هنوز نیز در خدمت فعال است.

دهه ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۰

  • L118 Light Gun (نسخه‌های ارتقاء یافته)
    • نسخه بهبود یافته با سیستم‌های دید، کنترل آتش دیجیتال و افزایش دقت. در جنگ فالکلند، بوسنی، کوزوو، عراق و افغانستان استفاده شد و ستون اصلی توپخانه کششی بریتانیا باقی ماند.
  • FH70 155mm Towed Howitzer
    • توپخانه سنگین استاندارد ناتو (مشترک بریتانیا، آلمان و ایتالیا). دارای برد بالا و قدرت آتش سنگین با کالیبر 155 میلی‌متر. در دهه ۸۰ و ۹۰ در خدمت بریتانیا بود و سپس به تدریج بازنشسته شد و جای خود را به سامانه‌های خودکششی داد.

دهه ۲۰۱۰ تاکنون

  • L118 Light Gun
    • تنها توپخانه کششی فعال باقی‌مانده در ارتش بریتانیا. به دلیل وزن کم، قابلیت استقرار سریع و امکان حمل هوایی همچنان در خدمت واحدهای واکنش سریع و نیروهای سبک باقی مانده است. با وجود معرفی سامانه‌های خودکششی جدید، هنوز جایگزین کامل نشده است.