بالگرد سیکورسکی آر-۶ هاورفلی۲

تصویر سه بالگرد سیکورسکی آر-۶ در حال نشستن بر زمین.

سیکورسکی آر-۶ (R-4 / Hoverfly II) یک بالگرد سبک آمریکایی دو نفره متعلق به دهه ۱۹۴۰ است. این بالگرد در خدمت نیروی هوایی سلطنتی (RAF) و نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا (Royal Navy) با نام هاورفلای ۲ (Hoverfly II) شناخته می شد.

توسعه و مشخصات فنی

R-6 هاورفلای با هدف بهبود عملکرد بالگرد موفق سیکورسکی R-4 توسعه یافت. برای افزایش کارایی، بدنه ای کاملا جدید و آیرودینامیک طراحی شد و بوم حامل روتور دم بلندتر و صاف تر گردید، در حالی که روتور اصلی و سامانه انتقال قدرت R-4 بدون تغییر باقی ماند. سیکورسکی این طرح جدید را با نام گذاری داخلی مدل ۴۹ معرفی کرد بعد ها شرکت دومان هلیکوپترز (Doman Helicopters) اصلاحاتی برای بالانس دینامیکی روتور روی آن انجام داد. این بالگرد جدید می توانست به سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت برسد، در حالی که طرح پیشین تنها به ۱۳۲ کیلومتر بر ساعت می‌رسید.

تولید اولیه توسط خود سیکورسکی انجام شد، اما بیشتر فروند ها توسط شرکت نش-کلوینیتور (Nash-Kelvinator) ساخته شدند. برخی از فروند های متاخر تر به موتور های قدرتمند تری مجهز شدند.

مشخصات فنی مدل R-6A

مشخصه	مقدار
خدمه	۱ نفر
ظرفیت	یک ناظر
طول	۱۴٫۶۱ متر
حداکثر وزن ناخالص	۱٬۱۷۹ کیلوگرم
موتور	یک موتور پیستونی فرانکلین O-405-9 با توان ۱۸۰ کیلووات
قطر روتور اصلی	۱۱٫۵۸ متر
حداکثر سرعت	۱۶۰ کیلومتر بر ساعت
سقف پروازی	۳٬۰۰۰ متر

تاریخچه عملیاتی

نخسین فروند های R-6 در اواخر ۱۹۴۴ به نیروی هوایی ارتش ایالات متحده (USAF) تحویل داده شدند و برخی از آن ها بعد ها به نیروی دریایی ایالات متحده (USN) منتقل شدند. در ابتدا قرار بود ۱۵۰ فروند R-6 به نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) تحویل داده شود، اما تاخیرهای ناشی از انتقال خط تولید از کارخانه سیکورسکی در استرتفورد کانکتیکات به نش-کلوینیتور در دیترویت میشیگان باعث شد در نهایت تنها ۲۷ فروند R-6A با نام هاورفلای II به این نیرو تحویل داده شود؛ پانزده فروند از این تعداد نیز به بازوی هوایی نیروی دریایی سلطنتی (Royal Navy) منتقل شد.

برخی از فروند های نیروی هوایی سلطنتی (RAF) به اسکادران۶۵۷ اختصاص یافتند تا کاربرد بالگرد در نقش همکاری با نیروی زمینی را محک بزنند؛ این بالگردها می‌توانستند دو برانکارد بیرونی را روی بدنه حمل کنند. اسکادران ۶۵۷ از هاوِرفلای II‌های خود به‌عنوان پست‌های رصد هوایی برای هدایت آتش توپخانه ارتش استفاده می‌کرد. این بالگردها دست‌کم تا سال ۱۹۵۶ در نقش جست‌وجو و نجات در پایگاه لوچارز نیروی هوایی سلطنتی به خدمت خود ادامه دادند و یک نمونه نیز در نمایشگاه هوایی فارنبورو در سپتامبر ۱۹۵۰ به نمایش درآمد.

بازوی هوایی نیروی دریایی سلطنتی از هاورفلای ۲ های خود در نقش های اموزشی و رابطی استفاده می کرد. واحد های دریایی بهره بردار از این نوع شامل اسکادران ۷۷۱ از دسامبر ۱۹۴۵ و پس از آن اسکادران ۷۰۵ بودند.

نیروی هوایی ارتش ایالات متحده (USAF) از R-6 های خود در نقش های ثانویه بهره می برد و بازماندگان این ناوگان در سال ۱۹۴۸ با عنوان H-6A باز نام گذاری شدند. فروند های نیروی دریایی ایالات متحده نیز با نام HOS-1 شناخته می شدند و قرار بود ۶۴ فروند دیگر نیز از نیروی هوایی ارتش به این نیرو منتقل شود، که این انتقال هرگز محقق نشد.

در اواخر ۱۹۴۰، فروند های مازاد نظامی S-49 در بازار غیرنظامی به فروش رفتند، اما هیچ یک از آن ها در حال بهره برداری نیستند. چهار فروند در حال حاضر در موزه های ایالات متحده به نمایش گذاشته شدند.

مدل ها و گونه ها

XR-6: نمونه اولیه مجهز به یک موتور لایکومینگ O-435-7 با توان ۱۶۸ کیلووات.

XR-6A: مشابه XR-6 اما مجهز به موتور فرانکلین O-405-9 با توان ۱۸۰ کیلووات؛ پنج فروند ساخته شد که سه فروند از آن‌ها با نام XHOS-1 به نیروی دریایی آمریکا تحویل داده شد.

YR-6: مشابه XR-6A با تغییرات جزئی؛ ۲۶ فروند توسط نش-کلوینیتور ساخته شد.

R-6A: نسخه تولیدی که توسط نش-کلوینیتور ساخته شد؛ ۱۹۳ فروند تولید شد که ۳۶ فروند از آن‌ها به نیروی دریایی آمریکا با نام HOS-1 و ۲۷ فروند به نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا با نام هاورفلای II تحویل داده شد.

R-6B: گونه‌ای برنامه‌ریزی‌شده با موتور لایکومینگ O-435-7 با توان ۱۶۸ کیلووات که هرگز به مرحله تولید نرسید.

XR-7: توسعه‌ای برنامه‌ریزی‌شده از XR-6 با موتور فرانکلین O-405-9 با توان ۱۸۰ کیلووات که هرگز ساخته نشد.

دومان LZ-1: یک فروند R-6A که به‌عنوان بستر آزمایشی اصلاح شد.

دومان LZ-1A: یک فروند R-6A که به‌عنوان بستر آزمایشی و با پره‌های روتور بدون مفصل طراحی‌شده توسط دومان و توپی روتور خودروان‌کار اصلاح شد.

کاربران

بریتانیا:

نیروی هوایی سلطنتی (RAF) و بعضی مدل ها نیروی دریایی سلطنتی (Royal Navy).

ایالات متحده:

نیروی هوایی ارتش ایالات متحده (USAF)، اسکادران رابط ۱۶۲، نیروی هوایی ایالات متحده (اسکادران رابط ۷۲)، گارد ساحلی ایالات متحده (USCG)، نیروی دریایی ایالات متحده (USN).

مکزیک:

نیروی هوایی مکزیک (MAF).

نمونه های به نمایش گذاشته شده

• فروند شماره ۴۳-۴۵۴۶۲ (R-6A) در موزه نظامی هوانوردی واقع در پایگاه هوایی سانتا لوسیا شماره ۱ در مکزیک.
• فروند شماره ۴۳-۴۵۴۷۳ (R-6A) در موزه هوانوردی ارتش ایالات متحده نزدیک فورت نووسل، آلاباما.
• فروند شماره ۴۳-۴۵۳۷۹ (R-6A) در موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده در دیتون، اوهایو.
• فروند شماره ۴۳-۴۵۴۸۰ (LZ-1A) در موزه هوانوردی نیوانگلند در ویندزور لاکس، کانکتیکات؛ این فروند توسط شرکت دومان از یک R-6 اصلاح شده بود.
• فروند شماره ۴۳-۴۵۵۳۱ (HOS-1) در موزه و مرکز آموزشی بالگرد آمریکا در وست چستر، پنسیلوانیا.

پیوند به بیرون و منابع

English WikiPedia

sikorskyarchives.com

airhistory,com