هواگردهای آزمایشی و تحقیقاتی-رده بریتانیا

از ویکی نظامی
نسخهٔ تاریخ ۱۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۴۵ توسط MohsenVaje (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «بی‌قاب|30x30پیکسل بریتانیا از دهه ۱۹۴۰ تاکنون یکی از پرسابقه ترین برنامه های هواگرد های آزمایشی و تحقیقاتی جهان را در اختیار داشته است. این برنامه ها که عمدتا زیر نظر Royal Aircraft Establishment (RAE) در فارنبر و بدفورد اجرا می...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

بریتانیا از دهه ۱۹۴۰ تاکنون یکی از پرسابقه ترین برنامه های هواگرد های آزمایشی و تحقیقاتی جهان را در اختیار داشته است. این برنامه ها که عمدتا زیر نظر Royal Aircraft Establishment (RAE) در فارنبر و بدفورد اجرا می شدند، فناوری هایی نظیر بال دلتا، پرواز مافوق صوت، VTOL، پرواز بدون سرنشین و سیستم های فرمان الکترونیکی را برای نسل های بعدی هواگرد های نظامی و غیر نظامی هموار کرده اند. بسیاری از این هواگرد ها مستقیما به طراحی هواگرد های شناخته شده ای چون کنکورد، هاریر و تایفون منجر شدند. تجهیزاتی که وضعیت فعال بودن ذکر نشده، بازنشسته است. برای اطلاعات بیشتر در مورد هر تجهیز روی نام آن کلیک کنید.

دهه ۱۹۴۰

  • Miles M.52
    • هواپیمای تحقیقاتی مافوق‌صوت لغوشده که قرار بود سرعت ۱,۰۰۰ مایل بر ساعت را در پرواز افقی بشکند. در اکتبر ۱۹۴۳ وزارت هوایی قراردادی با Miles Aircraft برای ساخت آن بر اساس مشخصه E.24/43 منعقد کرد. برنامه در ۱۹۴۶ لغو شد و اطلاعات جمع‌آوری‌شده آن برای ساخت موشک‌های تحقیقاتی بی‌سرنشین RAE-Vickers به کار رفت.
  • Hawker P.1052
    • هواپیمای تحقیقاتی تک‌موتوره با بال جارویی که برای آزمون عملکرد بال‌های عقب‌جارو در سرعت‌های بالا ساخته شد. توسط Hawker Aircraft Limited برای آزمایش بال‌های جارویی ساخته شد و در ۱۹ نوامبر ۱۹۴۸ اولین پرواز خود را انجام داد. دو نمونه ساخته شد که هر دو توسط Royal Aircraft Establishment مورد آزمایش قرار گرفتند.

دهه ۱۹۵۰

  • Boulton Paul P.111 / P.111A
    • هواپیمای تحقیقاتی بال دلتای بدون دم که برای بررسی ویژگی‌های آیرودینامیک پیکربندی دلتا در سرعت‌های بالا طراحی شد. در پاسخ به مشخصه E.27/46 وزارت هوایی ساخته شد و در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۰ اولین پرواز خود را انجام داد. در ژوئن ۱۹۵۸ از خدمت کنار گذاشته شد. یک فروند باقی‌مانده در موزه هوایی میدلند به نمایش درآمده است.
  • Avro 707 (A/B/C)
    • سری هواپیماهای تحقیقاتی مقیاس‌کوچک برای آزمون بال دلتا جهت تغذیه اطلاعات به طراحی بمب‌افکن Avro Vulcan. چهار نسخه مختلف (۷۰۷، ۷۰۷B، ۷۰۷A، ۷۰۷C) برای بررسی جنبه‌های گوناگون آیرودینامیک بال دلتا در بازه سرعتی مختلف ساخته و آزمایش شدند.
  • Fairey Delta 2 (FD.2)
    • هواپیمای تحقیقاتی مافوق‌صوت دو نمونه‌ای که تاریخ‌سازترین رکورد سرعت بریتانیا را ثبت کرد. در ۱۰ مارس ۱۹۵۶ رکورد مطلق سرعت جهانی را با سرعت ۱,۱۳۲ مایل بر ساعت شکست که افزایشی ۳۷ درصدی نسبت به رکورد قبلی بود. یکی از نمونه‌ها بعداً به BAC 221 تبدیل شد تا بال دلتای «اوجی» مورد استفاده در کنکورد را آزمایش کند.
  • Short SB.5
    • هواپیمای تحقیقاتی با بال‌های قابل تنظیم که برای فراهم‌کردن داده‌های طراحی جنگنده English Electric Lightning ساخته شد. در پاسخ به نیاز وزارت هوایی ER.100 طراحی شد تا مشخصه‌های پرواز در سرعت پایین انواع مختلف جارویی بال را برای پرواز مافوق‌صوت بررسی کند. در دسامبر ۱۹۵۲ اولین پرواز خود را انجام داد و در ۱۹۶۷ بازنشسته شد.
  • Saunders-Roe SR.53
    • نمونه اولیه رهگیر مختلط جت/موشکی که برای RAF توسعه یافت و مشخصات بی‌نظیری از ترکیب دو سیستم پیشرانه ارائه داد. در ۱۶ مه ۱۹۵۷ اولین پرواز خود را انجام داد. برنامه پس از لغو سیاست دفاعی ۱۹۵۷ (که اعلام کرد موشک‌های هدایت‌شونده جنگنده‌های دفاعی را منسوخ می‌کنند) متوقف شد.
  • Short SC.1
    • اولین هواپیمای بریتانیایی بال ثابت با قابلیت برخاست و فرود عمودی (VTOL)؛ توسط Short Brothers ساخته شد و با پنج موتور Rolls-Royce RB.108 مجهز بود، چهار موتور برای پرواز عمودی و یک موتور برای پرواز افقی متعارف. اولین هواپیمای VTOL بود که بین حالت عمودی و افقی گذار می‌کرد و نخستین هواپیمای قادر به VTOL با سیستم فرمان fly-by-wire بود. داده‌های تحقیقاتی آن به توسعه Hawker Siddeley Harrier کمک کرد.

دهه ۱۹۶۰

  • Bristol 188 (مداد آتشین)
    • هواپیمای تحقیقاتی مافوق‌صوت ساخته‌شده از فولاد زنگ‌نزن برای بررسی اثرات گرمایی سرعت‌های بسیار بالا. برای پشتیبانی از تحقیقات مرتبط با بمب‌افکن Avro 730 با قابلیت ماخ ۳ توسعه یافت. اولین پرواز آن در ۱۴ آوریل ۱۹۶۲ انجام شد و در ۱۹۶۴ برنامه متوقف شد. داده‌های به‌دست‌آمده برای توسعه کنکورد و موتور Rolls-Royce Olympus 593 به‌کار رفت. گران‌قیمت‌ترین هواپیمای تحقیقاتی تاریخ بریتانیا تا آن زمان.
  • Hunting H.126
    • هواپیمای تحقیقاتی یک‌نمونه‌ای برای آزمون بال‌های جت‌افشان (blown flaps) جهت افزایش نیروی برآ در سرعت‌های پایین. در ۲۶ مارس ۱۹۶۳ اولین پرواز خود را انجام داد و در ۱۹۶۹ برای آزمایش‌های تونل بادی به ایالات متحده منتقل شد و در ۱۹۷۲ به طور رسمی از خدمت کنار گذاشته شد. هم‌اکنون در موزه هوایی RAF Cosford به نمایش گذاشته شده است.
  • BAC TSR-2
    • بمب‌افکن/شناساگر تاکتیکی پیشرفته‌ترین پروژه هوانوردی بریتانیا در دهه ۱۹۶۰ که با قابلیت پرواز مافوق‌صوت در ارتفاع پایین طراحی شده بود. اولین پرواز آن در سپتامبر ۱۹۶۴ انجام شد اما برنامه در آوریل ۱۹۶۵ به دلایل سیاسی و اقتصادی لغو شد. یکی از نادم‌آورترین لغوهای تاریخ هوانوردی نظامی بریتانیا محسوب می‌شود.

دهه ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰

  • Hawker Siddeley P.1127 / Kestrel
    • نمونه اولیه تحقیقاتی VTOL که زمینه‌ساز جنگنده Harrier شد. بر پایه موتور پیشرانه برگشتی Rolls-Royce Pegasus با نازل‌های چرخشی کار می‌کرد. در دهه ۱۹۶۰ در قالب برنامه مشترک سه‌جانبه بریتانیا، آمریکا و آلمان غربی ارزیابی شد و داده‌های عملیاتی آن به Harrier منجر گردید.
  • British Aerospace EAP (Experimental Aircraft Programme)
    • نمونه فناوری تک‌نمونه‌ای ساخته‌شده به عنوان سرمایه‌گذاری خصوصی BAe برای توسعه فناوری‌های مورد نیاز جنگنده اروپایی آینده. در ۸ اوت ۱۹۸۶ اولین پرواز خود را انجام داد و در ۱ مه ۱۹۹۱ بازنشسته شد. مستقیماً به توسعه Eurofighter Typhoon منجر شد. در موزه RAF Cosford نگهداری می‌شود.

دهه ۲۰۰۰ تاکنون

  • BAE Systems Mantis
    • نمونه‌نمایشی فناوری UCAV دو موتوره توربوپراپ با دهانه بال حدود ۲۲ متر، قابل مقایسه با MQ-9 Reaper. در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۹ اولین پرواز خود را انجام داد و به عنوان آزمایشگاه پرواز برای فناوری‌های سیستم‌های خودمختار توسعه یافت.
  • BAE Systems Taranis
    • نمونه‌نمایشی UCAV بریتانیایی با طراحی ستلث مثلثی‌شکل و قابلیت پرواز خودمختار برد بلند و تحویل دقیق تسلیحات. ساخت اولین نمونه در ۲۰۰۷ آغاز شد و در جولای ۲۰۱۰ به طور عمومی معرفی شد. آزمون‌های پرواز در ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ در محدوده خلوت Woomera در استرالیا در حالت خودمختار انجام شد. فناوری‌های آن به‌مستقیم برنامه Tempest را تغذیه می‌کند.
  • BAE Systems Magma
    • پهپاد تحقیقاتی بدون سطح کنترلی متحرک که سیستم‌های کنترل پرواز مبتنی بر جریان هوا (fluidic thrust vectoring) را بدون استفاده از بالک‌ها یا سکان آزمایش می‌کند. در ۲۰۱۷ وارد برنامه آزمایش شد و تکنولوژی بنیادین آن برای کاهش رادارپذیری هواگردهای نسل آینده اهمیت دارد.
  • BAE Systems Tempest / GCAP
    • نمونه‌نمایشی جنگنده نسل ششم که در چارچوب برنامه آینده هوایی نظامی (FCAS) بریتانیا با مشارکت ایتالیا و ژاپن در حال توسعه است. در تابستان ۲۰۱۸ دولت بریتانیا استراتژی جامع هوایی رزمی را اعلام کرد و هدف پروازِ نمونه‌نمایشی جنگنده جدید تا ۲۰۲۵ و ورود به خدمت تا ۲۰۳۵ را ترسیم نمود. در حال توسعه.