گلاستر میتئور؛ نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین: تفاوت میان نسخهها
WikiNezami (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی « '''گلاستر متئور (Gloster Meteor)''' نخستین هواپیمای جت جنگی بریتانیا و '''اولین جت جنگنده عملیاتی نیروهای متفقین''' در جریان جنگ جهانی دوممحسوب میشود. این هواپیما که توسط شرکت '''Gloster Aircraft Company''' طراحی و ساخته شد، نقشی حیاتی در دوران گذار هوانوردی نظامی...» ایجاد کرد |
WikiNezami (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''گلاستر متئور(Gloster Meteor) نخستین جت جنگنده بریتانیا و اولین جت جنگنده نیروهای متفقین در جنگ جهانی دوم بود که موفق شد در نبرد های واقعی شرکت کند.''' این هواپیما که توسط شرکت گلاستر طراحی شد، اگرچه از لحاظ آیرودینامیک پیچیده نبود، اما ثابت کرد که یک جنگنده موفق و موثر است. بر خلاف آنچه در برخی منابع گفته می شود، متئور در جنگ جهانی دوم هرگز با مسرشمیت 262 آلمان روبرو نشد و این دو جت هرگز در نبرد هوایی با یکدیگر درگیر نشدند. | |||
'''گلاستر متئور (Gloster Meteor) | |||
این جنگنده در ابتدا با هدف مقابله با بمبافکنهای بالدار (موشکهای کروز) V-1 آلمان طراحی شد، اما پس از پایان جنگ، به ستون فقرات نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) تبدیل گشت. با وجود ظهور جتهای پیشرفتهتر در دهه ۱۹۵۰، '''Gloster Meteor''' تا سال ۱۹۸۰ همچنان در نقشهای متنوعی نظیر آموزشی، شناسایی و یدککش هدف در خدمت نیروهای هوایی کشورهای مختلف باقی ماند. | این جنگنده در ابتدا با هدف مقابله با بمبافکنهای بالدار (موشکهای کروز) V-1 آلمان طراحی شد، اما پس از پایان جنگ، به ستون فقرات نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) تبدیل گشت. با وجود ظهور جتهای پیشرفتهتر در دهه ۱۹۵۰، '''Gloster Meteor''' تا سال ۱۹۸۰ همچنان در نقشهای متنوعی نظیر آموزشی، شناسایی و یدککش هدف در خدمت نیروهای هوایی کشورهای مختلف باقی ماند. | ||
[[پرونده:می تور.png|جایگزین=جنگنده میتور - جنگنده می تور در حال پرواز - نخستین جنگنده جت بریتانیایی|بندانگشتی|تصویر جنگنده متئور در حال پرواز]] | [[پرونده:می تور.png|جایگزین=جنگنده میتور - جنگنده می تور در حال پرواز - نخستین جنگنده جت بریتانیایی|بندانگشتی|تصویر جنگنده متئور در حال پرواز]] | ||
[[پرونده:می تور گلستر .png|جایگزین=می تئور گلستر Gloster Metror در حال پرواز ، که زیر این جنگنده مخزن سوخت است.|بندانگشتی|298x298پیکسل|تصویر جنگنده متئور | [[پرونده:می تور گلستر .png|جایگزین=می تئور گلستر Gloster Metror در حال پرواز ، که زیر این جنگنده مخزن سوخت است.|بندانگشتی|298x298پیکسل|تصویر جنگنده متئور گلاستر ، در زیر میتوان مخزن سوخت را مشاهده کرد.]] | ||
== تاریخچه توسعه == | == تاریخچه توسعه == | ||
=== طراحی اولیه و پیشینه === | === طراحی اولیه و پیشینه === | ||
'''در سال ۱۹۳۶، فرانک ویتل کار روی موتورهای توربوجت را آغاز کرد و در ۱۹۳۷ اولین موتور خود را با موفقیت آزمایش نمود.''' در سال ۱۹۳۹، وزارت هوانوردی بریتانیا به شرکت گلاستر ماموریت داد تا یک هواپیمای آزمایشی برای آزمایش موتور جت طراحی کند. نتیجه این پروژه '''گلاستر''' '''E.28/39''' بود که در '''۱۵ مه ۱۹۴۱''' به عنوان نخستین هواپیمای جت بریتانیا به پرواز درآمد. | |||
موفقیت E.28/39 منجر به صدور | موفقیت E.28/39 منجر به صدور قرارداد ساخت یک جت جنگنده عملیاتی با نام '''گلاستر F.9/40''' شد. این هواپیما ابتدا '''Thunderbolt''' نام داشت، اما بعدها به دلیل جلوگیری از اشتباه با جنگنده آمریکایی '''P-47 تاندربولت'''، به '''Meteor''' تغییر نام داد. وزارت تولید هواگرد در ۷ فوریه ۱۹۴۱ قراردادی برای ۱۲ فروند نمونه اولیه امضا کرد. | ||
=== نخستین پرواز === | === نخستین پرواز === | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۷: | ||
=== ورود به خدمت عملیاتی === | === ورود به خدمت عملیاتی === | ||
نخستین اسکادران مجهز به | نخستین اسکادران مجهز به میتئور، '''اسکادران شماره ۶۱۶ نیروی هوایی سلطنتی (RAF No. 616 Squadron)''' بود که در '''۲۷ ژوئیه ۱۹۴۴''' عملیاتی شد. ماموریت اصلی این اسکادران '''مقابله با موشکهای کروز V-1 آلمان''' بود. '''اولین پیروزی هوایی متئور در ۴ اوت ۱۹۴۴ ثبت شد'''، زمانی که خلبان '''فلایت ستوان جان دین یک موشک V-1 را با استفاده از بال هواپیمای خود پس از اتمام مهمات منهدم کرد.''' اسکادران ۶۱۶ بین ژوئیه ۱۹۴۴ تا مارس ۱۹۴۵ مجموعاً '''۴۶ فروند هواگرد دشمن را منهدم کرد''' که اکثر آنها V-1 بودند. | ||
== طراحی و مشخصات فنی == | == طراحی و مشخصات فنی == | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۵: | ||
=== موتور و پیشرانه === | === موتور و پیشرانه === | ||
مدل های اولیه از دو موتور '''Rolls-Royce Welland''' با پیشران 7/1 کیلونیوتن استفاده می کردند. مدل F.4 به موتور های قوی تر | مدل های اولیه از دو موتور '''Rolls-Royce Welland''' با پیشران 7/1 کیلونیوتن استفاده می کردند. مدل F.4 به موتور های قوی تر '''Rolls-Royce Derwent 5''' و مدل '''F.8''' (پر تولیدترین نسخه) به '''Derwent 8''' با پیشران ۱۶ کیلونیوتن مجهز شد. | ||
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
|+ | |+ | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۳: | ||
!مدل | !مدل | ||
|- | |- | ||
| | |۶۵۶ km/h | ||
|۷٫۱ kN | |۷٫۱ kN | ||
|Rolls-Royce Welland | |Rolls-Royce Welland | ||
|F.1 | |F.1 | ||
|- | |- | ||
| | |۷۶۸ km/h | ||
|۹٫۸ kN | |۹٫۸ kN | ||
|Rolls-Royce Derwent 1 | |Rolls-Royce Derwent 1 | ||
|F.3 | |F.3 | ||
|- | |- | ||
| | |۷۹۰ km/h | ||
|۱۵٫۶ kN | |۱۵٫۶ kN | ||
|Rolls-Royce Derwent 5 | |Rolls-Royce Derwent 5 | ||
| خط ۱۱۶: | خط ۱۱۵: | ||
=== رکورد جهانی سرعت === | === رکورد جهانی سرعت === | ||
در '''۷ نوامبر ۱۹۴۵'''، یک Meteor F. | در '''۷ نوامبر ۱۹۴۵'''، یک Meteor F.3 به خلبانی گروپ کاپیتان هیو ویلسون رکورد جهانی سرعت را با ۶۰۶ مایل بر ساعت '''(۹۷۵ km/h)''' شکست. این نخستین بار بود که یک هواپیما رکورد بالای ۶۰۰ مایل بر ساعت ثبت میکرد. در سال ۱۹۴۶، این رکورد به '''۶۱۶ مایل بر ساعت (۹۹۱ km/h)''' توسط '''ادوارد مورلند''' افزایش یافت. | ||
== تاریخچه عملیاتی == | == تاریخچه عملیاتی == | ||
| خط ۱۲۳: | خط ۱۲۲: | ||
نخستین ماموریت عملیاتی متئور در '''۲۷ ژوئیه ۱۹۴۴''' انجام شد نخستین پیروزی هوایی یک جت بریتانیایی در '''۴ اوت ۱۹۴۴''' ثبت شد. زمانی که خلبانی به اسم '''فلایت ستوان جان دین''' یک V-1 را با استفاده از بال هواپیمای خود منهدم کرد (پس از اتمام مهمات) اسکادران ۶۱۶ بین ژوئیه ۱۹۴۴ تا مارس ۱۹۴۵ مجموعا ۹۲۷ موشک '''V-1''' را منهدم کرد. | نخستین ماموریت عملیاتی متئور در '''۲۷ ژوئیه ۱۹۴۴''' انجام شد نخستین پیروزی هوایی یک جت بریتانیایی در '''۴ اوت ۱۹۴۴''' ثبت شد. زمانی که خلبانی به اسم '''فلایت ستوان جان دین''' یک V-1 را با استفاده از بال هواپیمای خود منهدم کرد (پس از اتمام مهمات) اسکادران ۶۱۶ بین ژوئیه ۱۹۴۴ تا مارس ۱۹۴۵ مجموعا ۹۲۷ موشک '''V-1''' را منهدم کرد. | ||
'''میتئور بریتانیا و''' '''[[جنگنده آلمانی مسرشمیت ام ئی262|مسرشمیت ام ئی 262]] آلمان هرگز در نبرد هوایی با یکدیگر روبرو نشدند.''' | |||
'''دلیل آن ساده است''': متئورها در طول جنگ جهانی دوم '''هرگز از حریم هوایی بریتانیا خارج نشدند'''، زیرا فرماندهی نیروی هوایی سلطنتی نگران بود که اگر یکی از آنها در خاک دشمن سقوط کند، فناوری پیشرفته موتور جت به دست آلمانها بیفتد. در نتیجه، ماموریت میتئور محدود به رهگیری موشکهای V-1 در آسمان بریتانیا و کانال مانش بود، در حالی که Me 262 در جبهه قاره اروپا و بیشتر علیه بمبافکنهای متفقین عمل میکرد. | |||
در صورت رویارویی فرضی، مقایسهها نشان میدهد: | |||
* [[جنگنده آلمانی مسرشمیت ام ئی262|Me 262]] در سرعت و آیرودینامیک برتری داشت (بالهای پسگرا) | |||
* میتئور در مانورپذیری و شتاب اولیه بهتر بود | |||
* خدمه آلمانی که هر دو هواپیما را آزمایش کردند (مانند آدولف گالند) عقیده داشتند که اگر [[جنگنده آلمانی مسرشمیت ام ئی262|Me 262]] موتورهای قابل اعتماد میتئور را داشت، بهترین جنگنده جهان میشد | |||
=== پس از جنگ و جنگ سرد === | === پس از جنگ و جنگ سرد === | ||
| خط ۱۶۸: | خط ۱۷۵: | ||
|دانمارک | |دانمارک | ||
|- | |- | ||
| | |۱۹۵۰ | ||
|F.8 | |F.8 | ||
|۲۵ | |۲۵ | ||
نسخهٔ ۲۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۱
گلاستر متئور(Gloster Meteor) نخستین جت جنگنده بریتانیا و اولین جت جنگنده نیروهای متفقین در جنگ جهانی دوم بود که موفق شد در نبرد های واقعی شرکت کند. این هواپیما که توسط شرکت گلاستر طراحی شد، اگرچه از لحاظ آیرودینامیک پیچیده نبود، اما ثابت کرد که یک جنگنده موفق و موثر است. بر خلاف آنچه در برخی منابع گفته می شود، متئور در جنگ جهانی دوم هرگز با مسرشمیت 262 آلمان روبرو نشد و این دو جت هرگز در نبرد هوایی با یکدیگر درگیر نشدند.
این جنگنده در ابتدا با هدف مقابله با بمبافکنهای بالدار (موشکهای کروز) V-1 آلمان طراحی شد، اما پس از پایان جنگ، به ستون فقرات نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) تبدیل گشت. با وجود ظهور جتهای پیشرفتهتر در دهه ۱۹۵۰، Gloster Meteor تا سال ۱۹۸۰ همچنان در نقشهای متنوعی نظیر آموزشی، شناسایی و یدککش هدف در خدمت نیروهای هوایی کشورهای مختلف باقی ماند.
تاریخچه توسعه
طراحی اولیه و پیشینه
در سال ۱۹۳۶، فرانک ویتل کار روی موتورهای توربوجت را آغاز کرد و در ۱۹۳۷ اولین موتور خود را با موفقیت آزمایش نمود. در سال ۱۹۳۹، وزارت هوانوردی بریتانیا به شرکت گلاستر ماموریت داد تا یک هواپیمای آزمایشی برای آزمایش موتور جت طراحی کند. نتیجه این پروژه گلاستر E.28/39 بود که در ۱۵ مه ۱۹۴۱ به عنوان نخستین هواپیمای جت بریتانیا به پرواز درآمد.
موفقیت E.28/39 منجر به صدور قرارداد ساخت یک جت جنگنده عملیاتی با نام گلاستر F.9/40 شد. این هواپیما ابتدا Thunderbolt نام داشت، اما بعدها به دلیل جلوگیری از اشتباه با جنگنده آمریکایی P-47 تاندربولت، به Meteor تغییر نام داد. وزارت تولید هواگرد در ۷ فوریه ۱۹۴۱ قراردادی برای ۱۲ فروند نمونه اولیه امضا کرد.
نخستین پرواز
نخستین پرواز متئور در ۵ مارس ۱۹۴۳ از فرودگاه RAF Cranwell توسط خلبان آزمایشی مایکل دایت (Michael Daunt) انجام شد. این نمونه اولیه به دلیل عدم آمادگی موتور اختصاصی ویتل به طور موقت از موتور های de Havilland Halford H.1 استفاده می کرد. نخستین پرواز با موتور اختصاصی Rolls-Royce Welland در ژوئن ۱۹۴۳ انجام شد.
ورود به خدمت عملیاتی
نخستین اسکادران مجهز به میتئور، اسکادران شماره ۶۱۶ نیروی هوایی سلطنتی (RAF No. 616 Squadron) بود که در ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۴ عملیاتی شد. ماموریت اصلی این اسکادران مقابله با موشکهای کروز V-1 آلمان بود. اولین پیروزی هوایی متئور در ۴ اوت ۱۹۴۴ ثبت شد، زمانی که خلبان فلایت ستوان جان دین یک موشک V-1 را با استفاده از بال هواپیمای خود پس از اتمام مهمات منهدم کرد. اسکادران ۶۱۶ بین ژوئیه ۱۹۴۴ تا مارس ۱۹۴۵ مجموعاً ۴۶ فروند هواگرد دشمن را منهدم کرد که اکثر آنها V-1 بودند.
طراحی و مشخصات فنی
بدنه و ساختار
متئور یک هواپیمای تمام فلزی با بال مستقیم و ساختاری مستحکم و ساده بود. بدنه به صورت دوفوسلاژ (Twin-boom) طراحی شده بود ، بدنه اصلی در مرکز و موتور ها در دو بووم مجزا در دو طرف بدنه. این طراحی اگرچه غیر معمول بود، اما مزایایی مانند دسترسی آسان به موتور ها و مرکز ثقل مناسب داشت.
موتور و پیشرانه
مدل های اولیه از دو موتور Rolls-Royce Welland با پیشران 7/1 کیلونیوتن استفاده می کردند. مدل F.4 به موتور های قوی تر Rolls-Royce Derwent 5 و مدل F.8 (پر تولیدترین نسخه) به Derwent 8 با پیشران ۱۶ کیلونیوتن مجهز شد.
| مدل | پیشران (هر موتور) | موتور | مدل |
|---|---|---|---|
| ۶۵۶ km/h | ۷٫۱ kN | Rolls-Royce Welland | F.1 |
| ۷۶۸ km/h | ۹٫۸ kN | Rolls-Royce Derwent 1 | F.3 |
| ۷۹۰ km/h | ۱۵٫۶ kN | Rolls-Royce Derwent 5 | F.4 |
| ۹۳۵ km/h | ۱۶ kN | Rolls-Royce Derwent 8 | F.8 |
تسلیحات
تسلیحات استاندارند متئور شامل چهار توب 20 میلی متری Hispano Mk.V در دماغه بود. این توپ ها در دو جفت در دو طرف بدنه نصب شده بودند. مدل های بعدی قابلیت حمل محموله های خارجی را نیز داشتند:
- 8 راکت 60 پوندی RP-3 در زیر بال ها
- دو بمب 500 یا 1000 پوندی در زیر بال ها
- دوربین های شناسایی در نسخه های FR.9 و FR.10
کابین خلبان
کابین خلبان در مدل های اولیه ساده و فاقد صندلی پرتاب شونده بود. از مدل F.8 به بعد، صندلی پرتاب شونده مارتین-بیکر نصب شد. سقف حبابی (Bubble Canopy) در مدل های بعدی دید بسیار خوبی به خلبان می داد.
نسخه های تولیدی
نسخه های جنگ جهانی دوم
| ویژگی ها | تعداد فروند های تولید شده | مدل |
|---|---|---|
| مدل تولید اولیه با موتور Welland | ۲۰ | F.1 |
| نمونه اولیه با موتور Halford H.1 | ۱ | F.2 |
| مخزن سوخت بزرگتر و سقف کشویی شفاف | ۲۱۰ | F.3 |
نسخه های پس از جنگ
| ویژگی ها | تعداد فروند های تولید شده | مدل |
|---|---|---|
| موتور Derwent 5 و بدنه تقویتشده | ۵۳۶ | F.4 |
| پرتولیدترین نسخه، موتور Derwent 8، صندلی پرتابشونده | ۱٬۱۸۰ | F.8 |
| نسخه شناسایی تاکتیکی | ۱۲۶ | FR.9 |
| نسخه شناسایی عکاسی ارتفاع بالا | ۵۹ | PR.10 |
| رهگیر شبانه مجهز به رادار | ۳۰۷ | NF.11 |
رکورد جهانی سرعت
در ۷ نوامبر ۱۹۴۵، یک Meteor F.3 به خلبانی گروپ کاپیتان هیو ویلسون رکورد جهانی سرعت را با ۶۰۶ مایل بر ساعت (۹۷۵ km/h) شکست. این نخستین بار بود که یک هواپیما رکورد بالای ۶۰۰ مایل بر ساعت ثبت میکرد. در سال ۱۹۴۶، این رکورد به ۶۱۶ مایل بر ساعت (۹۹۱ km/h) توسط ادوارد مورلند افزایش یافت.
تاریخچه عملیاتی
جنگ جهانی دوم (۱۹۴۴–۱۹۴۵)
نخستین ماموریت عملیاتی متئور در ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۴ انجام شد نخستین پیروزی هوایی یک جت بریتانیایی در ۴ اوت ۱۹۴۴ ثبت شد. زمانی که خلبانی به اسم فلایت ستوان جان دین یک V-1 را با استفاده از بال هواپیمای خود منهدم کرد (پس از اتمام مهمات) اسکادران ۶۱۶ بین ژوئیه ۱۹۴۴ تا مارس ۱۹۴۵ مجموعا ۹۲۷ موشک V-1 را منهدم کرد.
میتئور بریتانیا و مسرشمیت ام ئی 262 آلمان هرگز در نبرد هوایی با یکدیگر روبرو نشدند.
دلیل آن ساده است: متئورها در طول جنگ جهانی دوم هرگز از حریم هوایی بریتانیا خارج نشدند، زیرا فرماندهی نیروی هوایی سلطنتی نگران بود که اگر یکی از آنها در خاک دشمن سقوط کند، فناوری پیشرفته موتور جت به دست آلمانها بیفتد. در نتیجه، ماموریت میتئور محدود به رهگیری موشکهای V-1 در آسمان بریتانیا و کانال مانش بود، در حالی که Me 262 در جبهه قاره اروپا و بیشتر علیه بمبافکنهای متفقین عمل میکرد.
در صورت رویارویی فرضی، مقایسهها نشان میدهد:
- Me 262 در سرعت و آیرودینامیک برتری داشت (بالهای پسگرا)
- میتئور در مانورپذیری و شتاب اولیه بهتر بود
- خدمه آلمانی که هر دو هواپیما را آزمایش کردند (مانند آدولف گالند) عقیده داشتند که اگر Me 262 موتورهای قابل اعتماد میتئور را داشت، بهترین جنگنده جهان میشد
پس از جنگ و جنگ سرد
پس از ۱۹۴۵، متئور به ستوان فقرات RAF ( نیروی هوایی سلطنتی ) تبدیل شد و در بحران های متعددی شرکت کرد :
بحران سوئز (۱۹۵۶): ماموریت های شناسایی توسط متئور های استرالیایی
جنگ کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳): حفاظت از نیرو های متفقین از پایگاه های ژاپن
رژه هوایی و نمایش: شرکت در نمایش های هوایی متعدد به عنوان قدرت جت بریتانیا
صادرات جت جنگنده متئور به کشور های دیگر
متئور به کشور های متعددی صادر شد ، جدول زیر گویا اطلاعات است :
| سال ورود | نسخه | تعداد | کشور |
|---|---|---|---|
| ۱۹۵۱ | F.8 | ۱۱۳ | استرالیا |
| ۱۹۴۷ | F.4 | ۱۰۰ | آرژانتین |
| ۱۹۴۹ | F.8 | ۶۰ | بلژیک |
| ۱۹۵۳ | F.8 | ۶۰ | برزیل |
| ۱۹۵۱ | NF.11 | ۲۰ | دانمارک |
| ۱۹۵۰ | F.8 | ۲۵ | مصر |
پیوند به بیرون
منابع :
