نمایش مبدأ برای رولزرویس ولاند؛ نخستین جت عملیاتی متفقین

رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland) نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولزرویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه Rolls-Royce B.23 شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم|Gloster Meteor]] را تامین کرد.

ولند با طراحی ساده و قابل اعتماد خود، استاندارد جدیدی برای موتور های توربو جت اولیه تعیین کرد و زمینه توسعه نسل های قدرتمند

موتور های Derwent و Nene شد. اگرچه عمر تولید این موتور کوتاه بود، اما تاثیر آن بر صنعت هوانوردی جهان غیر قابل انکار است.

== تاریچه توسعه ==

=== از ویگ لابراتوری تا رولزرویس ===
دستان ولند از Power Jets Ltd آغاز می شود ، شرکت کوچکی که توسط فرانک ویتل (Sir Frank Whittle) برای تجاری سازی طرح انقلابی موتور توربوجت خود تأسیس شده بود. ویتل نخستین موتور جت عملیاتی خود به نام Power Jets W.1 را در آوریل ۱۹۴۱ با موفقیت به پرواز درآورد.

در سال 1943، با افزایش فشار جنگ و نیاز به تولید انبوه موتور های جت، وزارت هوانوردی بریتانیا قراردادی با شرکت Rolls-Royce برای تولید نسخه بهبود یافته موتور W.2B امضا کرد. این موتور که توسط تیم ویتل طراحی شده بود، با نام Rolls-Royce B.23 وارد خط تولید شد.

رولزرویس در کارخانه بارنولدزویک (Barnoldswick)، لانکاشایر، خط تولید این موتور را راه اندازی کرد. نام Welland از روی رودخانه [[wikipedia:River_Welland|River Welland]]<nowiki/>در شرق انگلستان انتخاب شد ، سنتی که رولزرویس بعد ها برای نام گذاری موتور های جت خود از نام رودخانه ها استفاده کرد 

(Derwent, Avon, Trent, Conway).