رولزرویس ولاند؛ نخستین جت عملیاتی متفقین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

WikiNezami در ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۶

2026-05-31T15:36:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۶
خط ۱۳۲:		خط ۱۳۲:

	[https://www.quora.com/The-Rolls-Royce-Welland-and-Heinkel-HeS-8-are-relatively-similar-engines-that-both-weighed-around-850-lbs-and-targeted-1-600-lbf-of-thrust-The-HeS-8-was-for-some-reason-or-another-unable-to-achieve-this-thrust quora]		[https://www.quora.com/The-Rolls-Royce-Welland-and-Heinkel-HeS-8-are-relatively-similar-engines-that-both-weighed-around-850-lbs-and-targeted-1-600-lbf-of-thrust-The-HeS-8-was-for-some-reason-or-another-unable-to-achieve-this-thrust quora]

			{{ترتیب:رولز-رویس ولاند؛ نخستین جت عملیاتی متفقین}}

WikiNezami در ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۶

2026-05-31T15:36:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{عنوان‌ظاهری:رولزرویس ولاند؛ نخستین موتور جت عملیاتی متفقین}}		{{عنوان‌ظاهری:رولزرویس ولاند؛ نخستین موتور جت عملیاتی متفقین}}
	'''~~رولزرویس ولند~~ (Rolls-Royce Welland)''' نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت ~~رولزرویس~~ است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه '''Rolls-Royce B.23''' شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] را تامین کرد.		'''رولز-رویس ولاند (Rolls-Royce Welland)''' نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولز-رویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه '''Rolls-Royce B.23''' شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] را تامین کرد.

	~~ولند~~ با طراحی ساده و قابل اعتماد خود، استاندارد جدیدی برای موتور های توربو جت اولیه تعیین کرد و زمینه توسعه نسل های قدرتمند موتور های '''Derwent''' و '''Nene''' شد. اگرچه عمر تولید این موتور کوتاه بود، اما تاثیر آن بر صنعت هوانوردی جهان غیر قابل انکار است.[[پرونده:موتور جت رولزرویس ولند.jpg\|alt=موتور جت رولز-رویس ولند نصب‌شده روی گلاستر متئور - نمای سه‌چهارم جلو\|بندانگشتی\|عکس موتور جت رولز رویس ~~ولند~~ که قلب تپنده جنگنده متئور بود.]]		ولاند با طراحی ساده و قابل اعتماد خود، استاندارد جدیدی برای موتور های توربو جت اولیه تعیین کرد و زمینه توسعه نسل های قدرتمند موتور های '''Derwent''' و '''Nene''' شد. اگرچه عمر تولید این موتور کوتاه بود، اما تاثیر آن بر صنعت هوانوردی جهان غیر قابل انکار است.[[پرونده:موتور جت رولزرویس ولند.jpg\|alt=موتور جت رولز-رویس ولند نصب‌شده روی گلاستر متئور - نمای سه‌چهارم جلو\|بندانگشتی\|عکس موتور جت رولز-رویس ولاند که قلب تپنده جنگنده متئور بود.]]

	== تاریخچه توسعه ==		== تاریخچه توسعه ==

	=== از ویگ لابراتوری تا ~~رولزرویس~~ ===		=== از ویگ لابراتوری تا رولز-رویس ===
	دستان ~~ولند~~ از '''Power Jets Ltd''' آغاز می شود ، شرکت کوچکی که توسط '''فرانک ویتل''' (Sir Frank Whittle) برای تجاری سازی طرح انقلابی موتور توربوجت خود تأسیس شده بود. ویتل نخستین موتور جت عملیاتی خود به نام '''Power Jets W.1''' را در آوریل ۱۹۴۱ با موفقیت به پرواز درآورد.		دستان ولاند از '''Power Jets Ltd''' آغاز می شود ، شرکت کوچکی که توسط '''فرانک ویتل''' (Sir Frank Whittle) برای تجاری سازی طرح انقلابی موتور توربوجت خود تأسیس شده بود. ویتل نخستین موتور جت عملیاتی خود به نام '''Power Jets W.1''' را در آوریل ۱۹۴۱ با موفقیت به پرواز درآورد.

	در سال ۱۹۴۳، شرکت رولز-رویس که تا آن زمان به موتورهای پیستونی مانند '''Merlin''' و '''Griffon''' شهرت داشت، وارد همکاری با Power Jets شد. رولز-رویس نسخه بهبودیافته W.2 را با نام '''Rolls-Royce Welland''' (برگرفته از نام رودخانه‌ای در انگلستان، مطابق سنت نام‌گذاری رولز-رویس) به تولید انبوه رساند.		در سال ۱۹۴۳، شرکت رولز-رویس که تا آن زمان به موتورهای پیستونی مانند '''Merlin''' و '''Griffon''' شهرت داشت، وارد همکاری با Power Jets شد. رولز-رویس نسخه بهبودیافته W.2 را با نام '''Rolls-Royce Welland''' (برگرفته از نام رودخانه‌ای در انگلستان، مطابق سنت نام‌گذاری رولز-رویس) به تولید انبوه رساند.
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	=== نخستین پرواز و تولید ===		=== نخستین پرواز و تولید ===
	نخستین موتور های ~~ولند~~ در '''ژوئن ۱۹۴۳''' روی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] نصب شدند و نخستین پرواز می تور با موتور ~~ولند~~ در همین ماه انجام شد. تولید انبوه از '''اوایل ۱۹۴۴''' آغاز شد و تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه یافت.		نخستین موتور های ولاند در '''ژوئن ۱۹۴۳''' روی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] نصب شدند و نخستین پرواز می تور با موتور ولاند در همین ماه انجام شد. تولید انبوه از '''اوایل ۱۹۴۴''' آغاز شد و تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه یافت.

	== مشخصات فنی ==		== مشخصات فنی ==
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	=== اجزای اصلی ===		=== اجزای اصلی ===
	'''کمپرسور سانتریفیوژ دو طرفه''': قلب موتور، یک کمپرسور گریز از مرکز با یک پروانه (Impeller) دوطرفه بود که از هوا را از دو طرف مکش کرده، فشرده می کرد و به محفظه احتراق می فرستاد. این یک نوع کمپرسور ساده تر و مستحکم تر از کمپرسور های محوری بود، اما با افزایش نسبت تراکم، راندمان آن کاهش می یافت. محفظه احتراق حلقوی (Annular Combustor): ~~ولند~~ از یک محفظه احتراق احتراق حلقوی با ۱۰ عدد محفظه شعله (Flame tube) از جنس فولاد ضدزنگ استفاده می کرد. سوخت (نفت سفید یا Kerosen) از طریق یک انژکتور سانتریفیوژ پاشش می شد.		'''کمپرسور سانتریفیوژ دو طرفه''': قلب موتور، یک کمپرسور گریز از مرکز با یک پروانه (Impeller) دوطرفه بود که از هوا را از دو طرف مکش کرده، فشرده می کرد و به محفظه احتراق می فرستاد. این یک نوع کمپرسور ساده تر و مستحکم تر از کمپرسور های محوری بود، اما با افزایش نسبت تراکم، راندمان آن کاهش می یافت. محفظه احتراق حلقوی (Annular Combustor): ولاند از یک محفظه احتراق احتراق حلقوی با ۱۰ عدد محفظه شعله (Flame tube) از جنس فولاد ضدزنگ استفاده می کرد. سوخت (نفت سفید یا Kerosen) از طریق یک انژکتور سانتریفیوژ پاشش می شد.

	'''توربین محوری (Axial-flow Turbine):''' یک توربین تک مرحله ای محوری، انرژی گاز های داغ و خروجی از محفظه احتراق را به انرژی مکانیکی تبدیل می کرد تا یک کمپرسور را بچرخاند. پره های توربین از جنس آلیاژ نیمونیک 80 (Nimonic 80) ساخته شده بودند ، یک آلیاژ نیکل-کروم که رولز رویس برای تحمل دمای بالا توسعه داده بود.		'''توربین محوری (Axial-flow Turbine):''' یک توربین تک مرحله ای محوری، انرژی گاز های داغ و خروجی از محفظه احتراق را به انرژی مکانیکی تبدیل می کرد تا یک کمپرسور را بچرخاند. پره های توربین از جنس آلیاژ نیمونیک 80 (Nimonic 80) ساخته شده بودند ، یک آلیاژ نیکل-کروم که رولز-رویس برای تحمل دمای بالا توسعه داده بود.

	'''نازل خروجی (Exhaust Nozzle):''' گاز های خروجی از یک نازل همگرا (Convergent nozzle) عبور می کردند تا پیشرانش تولید شود.		'''نازل خروجی (Exhaust Nozzle):''' گاز های خروجی از یک نازل همگرا (Convergent nozzle) عبور می کردند تا پیشرانش تولید شود.
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	=== سیستم سوخت و روغن کاری ===		=== سیستم سوخت و روغن کاری ===
	[[پرونده:عکس موتور جت رولزرویس ولاند.jpg\|alt=نمای نزدیک از کمپرسور سانتریفیوژ دوطرفه و محفظه احتراق حلقوی موتور Welland\|بندانگشتی\|نمای نزدیک از کمپرسور سانتریفیوژ دوطرفه و محفظه احتراق حلقوی موتور Welland ]]		[[پرونده:عکس موتور جت رولزرویس ولاند.jpg\|alt=نمای نزدیک از کمپرسور سانتریفیوژ دوطرفه و محفظه احتراق حلقوی موتور Welland\|بندانگشتی\|نمای نزدیک از کمپرسور سانتریفیوژ دوطرفه و محفظه احتراق حلقوی موتور Welland ]]
	سیستم سوخت ~~ولند~~ با '''نفت سفید (Aviation Kerosene)''' کار می کرد که از یک پمپ دنده ای (Gear pump) تحت فشار به انژکتورها فرستاده می شد. سیستم روغن کاری از نوع خشک کفه '''(Dry sump)''' با یک پمپ فشار و دو پمپ بازگشت بود.		سیستم سوخت ولاند با '''نفت سفید (Aviation Kerosene)''' کار می کرد که از یک پمپ دنده ای (Gear pump) تحت فشار به انژکتورها فرستاده می شد. سیستم روغن کاری از نوع خشک کفه '''(Dry sump)''' با یک پمپ فشار و دو پمپ بازگشت بود.
	[[پرونده:عکس 3 از موتور جت رولز رویس ولاند.jpg\|alt=توربین محوری تک مرحله‌ای و نازل خروجی موتور رولز-رویس ولند\|بندانگشتی\|توربین محوری تک مرحله‌ای و نازل خروجی موتور رولز-رویس ~~ولند~~]]		[[پرونده:عکس 3 از موتور جت رولز رویس ولاند.jpg\|alt=توربین محوری تک مرحله‌ای و نازل خروجی موتور رولز-رویس ولند\|بندانگشتی\|توربین محوری تک مرحله‌ای و نازل خروجی موتور رولز-رویس ولاند]]

	== تفاوت ~~ولند~~ با سایر موتور های هم عصر ==		== تفاوت ولاند با سایر موتور های هم عصر ==
	برای درک بهتر جایگاه ~~ولند،~~ مقایسه آن با موتور های جت هم عصرش مفید است:		برای درک بهتر جایگاه ولاند، مقایسه آن با موتور های جت هم عصرش مفید است:
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|+		\|+

WikiNezami در ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۱

2026-05-31T15:31:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{عنوان‌ظاهری:رولزرویس ولاند؛ نخستین موتور جت عملیاتی متفقین}}
	'''رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland)''' نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولزرویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه '''Rolls-Royce B.23''' شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] را تامین کرد.		'''رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland)''' نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولزرویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه '''Rolls-Royce B.23''' شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] را تامین کرد.

WikiNezami: WikiNezami صفحهٔ رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland) — نخستین موتور جت تجاری بریتانیا را به رولزرویس ولاند؛ نخستین جت عملیاتی متفقین منتقل کرد: غلط املایی در عنوان

2026-05-31T15:28:19Z

WikiNezami صفحهٔ رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland) — نخستین موتور جت تجاری بریتانیا را به رولزرویس ولاند؛ نخستین جت عملیاتی متفقین منتقل کرد: غلط املایی در عنوان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۸
(بدون تفاوت)

WikiNezami در ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۱

2026-05-31T15:21:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\|-		\|-
	\|نوع		\|نوع
	\|توربوجت سانتریفیوژ		\|توربوجت سانتریفیوژ (جریان معکوس)
	\|-		\|-
	\|طول		\|طول
	\|~~۲٬۵۴۰~~ میلی‌متر		\|۱٬۵۷۵ میلی‌متر (۶۲ اینچ)
	\|-		\|-
	\|قطر		\|قطر
	\|~~۱٬۲۲۰~~ میلی‌متر		\|۱٬۱۰۵ میلی‌متر (۴۳.۵ اینچ)
	\|-		\|-
	\|وزن خشک		\|وزن خشک
	\|~~۴۳۰~~ کیلوگرم		\|~۳۸۶ کیلوگرم (۸۵۰ پاوند)
	\|-		\|-
	\|پیشرانه		\|پیشرانه
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	\|-		\|-
	\|مصرف سوخت ویژه(SFC)		\|مصرف سوخت ویژه(SFC)
	\|~~۱٫۱۴~~ lb/(lbf·h)		\|~۱.۱۲ lb/(lbf·h)
	\|-		\|-
	\|نسبت پیشرانه به وزن		\|نسبت پیشرانه به وزن
	\|~~~۱٫۷~~:۱		\|'''~۲.۰:۱'''
	\|-		\|-
	\|دمای ورودی توربین		\|دمای ورودی توربین
	\|~~~۸۷۰ درجه سانتی‌گراد~~		\|*
	\|-		\|-
	\|دور کمپرسور (حداکثر)		\|دور کمپرسور (حداکثر)
خط ۷۷:		خط ۷۷:
	\|-		\|-
	\|۱۹۴۳		\|۱۹۴۳
	\|~~۱٫۷~~:۱		\|≈۱٫۹:۱
	\|~~۴۳۰~~ kg		\|۳۸۶ kg
	\|سانتریفیوژ دوطرفه		\|سانتریفیوژ دوطرفه
	\|۷٫۱ kN		\|۷٫۱ kN
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	\|-		\|-
	\|۱۹۴۲		\|۱۹۴۲
	\|~~۱٫۲~~:۱		\|≈۱٫۲۵:۱
	\|~~۷۲۰~~ kg		\|۷۱۹–۷۴۵ kg
	\|محوری ~~(Axial)~~		\|محوری ۸ مرحله
	\|۸٫۸ kN		\|۸٫۸ kN
	\|آلمان		\|آلمان
خط ۹۳:		خط ۹۳:
	\|-		\|-
	\|۱۹۴۳		\|۱۹۴۳
	\|~~۱٫۳~~:۱		\|≈۱٫۱۳:۱
	\|۶۲۴ kg		\|۶۲۴ kg
	\|محوری ۷ مرحله		\|محوری ۷ مرحله
خط ۱۰۱:		خط ۱۰۱:
	\|-		\|-
	\|۱۹۴۴		\|۱۹۴۴
	\|~~۱٫۹~~:۱		\|≈۱٫۹:۱
	\|۷۰۳ kg		\|۷۰۳ kg (۱٬۵۵۰ lb)
	\|سانتریفیوژ یک‌طرفه		\|سانتریفیوژ یک‌طرفه
	\|۱۳٫۳ kN		\|۱۳٫۳ kN
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:
	\|-		\|-
	\|۱۹۴۲		\|۱۹۴۲
	\|~~۱٫۷~~:۱		\|≈۱٫۷:۱
	\|~~۴۲۰~~ kg		\|≈۳۹۰ kg
	\|سانتریفیوژ دوطرفه		\|سانتریفیوژ دوطرفه
	\|۷٫۱ kN		\|۷٫۱ kN
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:
	\|-		\|-
	\|۱۹۴۳		\|۱۹۴۳
	\|~~۱٫۸~~:۱		\|≈۱٫۹:۱
	\|~~۳۹۹~~ kg		\|≈۳۸۰ kg
	\|محوری ۵ مرحله		\|محوری ۵ مرحله
	\|۷٫۱ kN		\|۷٫۱ kN

WikiNezami: /* تاریچه توسعه */

2026-05-24T09:23:22Z

تاریچه توسعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	'''رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland)''' نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولزرویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه '''Rolls-Royce B.23''' شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] را تامین کرد.		'''رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland)''' نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولزرویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه '''Rolls-Royce B.23''' شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] را تامین کرد.

	ولند با طراحی ساده و قابل اعتماد خود، استاندارد جدیدی برای موتور های توربو جت اولیه تعیین کرد و زمینه توسعه نسل های قدرتمند		ولند با طراحی ساده و قابل اعتماد خود، استاندارد جدیدی برای موتور های توربو جت اولیه تعیین کرد و زمینه توسعه نسل های قدرتمند موتور های '''Derwent''' و '''Nene''' شد. اگرچه عمر تولید این موتور کوتاه بود، اما تاثیر آن بر صنعت هوانوردی جهان غیر قابل انکار است.[[پرونده:موتور جت رولزرویس ولند.jpg\|alt=موتور جت رولز-رویس ولند نصب‌شده روی گلاستر متئور - نمای سه‌چهارم جلو\|بندانگشتی\|عکس موتور جت رولز رویس ولند که قلب تپنده جنگنده متئور بود.]]

	موتور های '''Derwent''' و '''Nene''' شد. اگرچه عمر تولید این موتور کوتاه بود، اما تاثیر آن بر صنعت هوانوردی جهان غیر قابل انکار است.		== تاریخچه توسعه ==
	~~[[پرونده:موتور جت رولزرویس ولند.jpg\|جایگزین~~=عکس 1 موتور جت رولز رویس ولند که قلب تپنده جنگنده متئور بود.\|بندانگشتی\|عکس 1 موتور جت رولز رویس ولند که قلب تپنده جنگنده متئور بود.]]

	=~~= تاریچه~~ توسعه ==

	=== از ویگ لابراتوری تا رولزرویس ===		=== از ویگ لابراتوری تا رولزرویس ===
خط ۱۶:		خط ۱۳:

	=== نخستین پرواز و تولید ===		=== نخستین پرواز و تولید ===
	نخستین موتور های ولند در '''ژوئن ۱۹۴۳''' روی ~~'''~~Gloster Meteor~~'''~~ نصب شدند و نخستین پرواز می تور با موتور ولند در همین ماه انجام شد. تولید انبوه از		نخستین موتور های ولند در '''ژوئن ۱۹۴۳''' روی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] نصب شدند و نخستین پرواز می تور با موتور ولند در همین ماه انجام شد. تولید انبوه از '''اوایل ۱۹۴۴''' آغاز شد و تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه یافت.

	'''اوایل ۱۹۴۴''' آغاز شد و تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه یافت.

	== مشخصات فنی ==		== مشخصات فنی ==
خط ۶۵:		خط ۶۰:

	=== سیستم سوخت و روغن کاری ===		=== سیستم سوخت و روغن کاری ===
	[[پرونده:عکس موتور جت رولزرویس ولاند.jpg\|~~جایگزین~~=~~عکس موتور جت رولزرویس ولاند ، از~~ نمای نزدیک\|بندانگشتی\|~~عکس شماره 2~~ موتور ~~جت رولزرویس ولاند~~ ]]		[[پرونده:عکس موتور جت رولزرویس ولاند.jpg\|alt=نمای نزدیک از کمپرسور سانتریفیوژ دوطرفه و محفظه احتراق حلقوی موتور Welland\|بندانگشتی\|نمای نزدیک از کمپرسور سانتریفیوژ دوطرفه و محفظه احتراق حلقوی موتور Welland ]]
	سیستم سوخت ولند با '''نفت سفید (Aviation Kerosene)''' کار می کرد که از یک پمپ دنده ای (Gear pump) تحت فشار به انژکتورها فرستاده می شد. سیستم روغن کاری از نوع خشک کفه '''(Dry sump)''' با یک پمپ فشار و دو پمپ بازگشت بود.		سیستم سوخت ولند با '''نفت سفید (Aviation Kerosene)''' کار می کرد که از یک پمپ دنده ای (Gear pump) تحت فشار به انژکتورها فرستاده می شد. سیستم روغن کاری از نوع خشک کفه '''(Dry sump)''' با یک پمپ فشار و دو پمپ بازگشت بود.
	[[پرونده:عکس 3 از موتور جت رولز رویس ولاند.jpg\|~~جایگزین~~=موتور جت رولز رویس ~~ولاند~~\|بندانگشتی\|~~عکس دیگری از~~ موتور جت رولز رویس ~~ولاند~~]]		[[پرونده:عکس 3 از موتور جت رولز رویس ولاند.jpg\|alt=توربین محوری تک مرحله‌ای و نازل خروجی موتور رولز-رویس ولند\|بندانگشتی\|توربین محوری تک مرحله‌ای و نازل خروجی موتور رولز-رویس ولند]]

	== تفاوت ولند با سایر موتور های هم عصر ==		== تفاوت ولند با سایر موتور های هم عصر ==

WikiNezami در ۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۵

2026-05-24T08:45:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	در سال ۱۹۴۳، شرکت رولز-رویس که تا آن زمان به موتورهای پیستونی مانند '''Merlin''' و '''Griffon''' شهرت داشت، وارد همکاری با Power Jets شد. رولز-رویس نسخه بهبودیافته W.2 را با نام '''Rolls-Royce Welland''' (برگرفته از نام رودخانه‌ای در انگلستان، مطابق سنت نام‌گذاری رولز-رویس) به تولید انبوه رساند.		در سال ۱۹۴۳، شرکت رولز-رویس که تا آن زمان به موتورهای پیستونی مانند '''Merlin''' و '''Griffon''' شهرت داشت، وارد همکاری با Power Jets شد. رولز-رویس نسخه بهبودیافته W.2 را با نام '''Rolls-Royce Welland''' (برگرفته از نام رودخانه‌ای در انگلستان، مطابق سنت نام‌گذاری رولز-رویس) به تولید انبوه رساند.

	بر اساس سنت رولز-رویس در نام‌گذاری موتورهای جت به نام رودخانه‌ها (مانند Derwent, Avon, Trent, Spey)، موتور W.2B به '''Welland''' تغییر نام داد. این نام از رودخانه ولن[[wikipedia:River_Welland\|River Welland]]<nowiki/>در شرق انگلستان گرفته شده بود.		بر اساس سنت رولز-رویس در نام‌گذاری موتورهای جت به نام رودخانه‌ها (مانند Derwent, Avon, Trent, Spey)، موتور W.2B به '''Welland''' تغییر نام داد. این نام از رودخانه ولن[[wikipedia:River_Welland\|River Welland]]<nowiki/>در شرق انگلستان گرفته شده بود.

	=== نخستین پرواز و تولید ===		=== نخستین پرواز و تولید ===
خط ۶۵:		خط ۶۵:

	=== سیستم سوخت و روغن کاری ===		=== سیستم سوخت و روغن کاری ===
			[[پرونده:عکس موتور جت رولزرویس ولاند.jpg\|جایگزین=عکس موتور جت رولزرویس ولاند ، از نمای نزدیک\|بندانگشتی\|عکس شماره 2 موتور جت رولزرویس ولاند ]]
	سیستم سوخت ولند با '''نفت سفید (Aviation Kerosene)''' کار می کرد که از یک پمپ دنده ای (Gear pump) تحت فشار به انژکتورها فرستاده می شد. سیستم روغن کاری از نوع خشک کفه '''(Dry sump)''' با یک پمپ فشار و دو پمپ بازگشت بود.		سیستم سوخت ولند با '''نفت سفید (Aviation Kerosene)''' کار می کرد که از یک پمپ دنده ای (Gear pump) تحت فشار به انژکتورها فرستاده می شد. سیستم روغن کاری از نوع خشک کفه '''(Dry sump)''' با یک پمپ فشار و دو پمپ بازگشت بود.
			[[پرونده:عکس 3 از موتور جت رولز رویس ولاند.jpg\|جایگزین=موتور جت رولز رویس ولاند\|بندانگشتی\|عکس دیگری از موتور جت رولز رویس ولاند]]

	== تفاوت ولند با سایر موتور های هم عصر ==		== تفاوت ولند با سایر موتور های هم عصر ==
خط ۷۹:		خط ۸۱:
	!موتور		!موتور
	\|-		\|-
	\|~~1943~~		\|۱۹۴۳
	\|۱٫۷:۱		\|۱٫۷:۱
	\|۴۳۰ kg		\|۴۳۰ kg
خط ۱۲۷:		خط ۱۲۹:
	\|Westinghouse J30		\|Westinghouse J30
	\|}		\|}

			== پیوند به بیرون ==
			[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9%88%D9%84%D8%B2-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3_%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AF ویکی پدیا]

			[[wikipedia:Rolls-Royce_Welland\|en-WikiPedia]]

			[https://www.quora.com/The-Rolls-Royce-Welland-and-Heinkel-HeS-8-are-relatively-similar-engines-that-both-weighed-around-850-lbs-and-targeted-1-600-lbf-of-thrust-The-HeS-8-was-for-some-reason-or-another-unable-to-achieve-this-thrust quora]

WikiNezami در ۲۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۵۲

2026-05-23T20:52:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland) نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولزرویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه Rolls-Royce B.23 شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] را تامین کرد.		'''رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland)''' نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولزرویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه '''Rolls-Royce B.23''' شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم\|Gloster Meteor]] را تامین کرد.

	ولند با طراحی ساده و قابل اعتماد خود، استاندارد جدیدی برای موتور های توربو جت اولیه تعیین کرد و زمینه توسعه نسل های قدرتمند		ولند با طراحی ساده و قابل اعتماد خود، استاندارد جدیدی برای موتور های توربو جت اولیه تعیین کرد و زمینه توسعه نسل های قدرتمند

	موتور های Derwent و Nene شد. اگرچه عمر تولید این موتور کوتاه بود، اما تاثیر آن بر صنعت هوانوردی جهان غیر قابل انکار است.		موتور های '''Derwent''' و '''Nene''' شد. اگرچه عمر تولید این موتور کوتاه بود، اما تاثیر آن بر صنعت هوانوردی جهان غیر قابل انکار است.
	[[پرونده:موتور جت رولزرویس ولند.jpg\|جایگزین=عکس 1 موتور جت رولز رویس ولند که قلب تپنده جنگنده متئور بود.\|بندانگشتی\|عکس 1 موتور جت رولز رویس ولند که قلب تپنده جنگنده متئور بود.]]		[[پرونده:موتور جت رولزرویس ولند.jpg\|جایگزین=عکس 1 موتور جت رولز رویس ولند که قلب تپنده جنگنده متئور بود.\|بندانگشتی\|عکس 1 موتور جت رولز رویس ولند که قلب تپنده جنگنده متئور بود.]]

خط ۹:		خط ۹:

	=== از ویگ لابراتوری تا رولزرویس ===		=== از ویگ لابراتوری تا رولزرویس ===
	دستان ولند از Power Jets Ltd آغاز می شود ، شرکت کوچکی که توسط فرانک ویتل (Sir Frank Whittle) برای تجاری سازی طرح انقلابی موتور توربوجت خود تأسیس شده بود. ویتل نخستین موتور جت عملیاتی خود به نام Power Jets W.1 را در آوریل ۱۹۴۱ با موفقیت به پرواز درآورد.		دستان ولند از '''Power Jets Ltd''' آغاز می شود ، شرکت کوچکی که توسط '''فرانک ویتل''' (Sir Frank Whittle) برای تجاری سازی طرح انقلابی موتور توربوجت خود تأسیس شده بود. ویتل نخستین موتور جت عملیاتی خود به نام '''Power Jets W.1''' را در آوریل ۱۹۴۱ با موفقیت به پرواز درآورد.

	در سال ~~1943، با افزایش فشار جنگ~~ و ~~نیاز به تولید انبوه موتور های جت، وزارت هوانوردی بریتانیا قراردادی~~ با ~~شرکت Rolls~~-~~Royce برای تولید~~ نسخه ~~بهبود یافته موتور~~ W.~~2B امضا کرد. این موتور که توسط تیم ویتل طراحی شده بود،~~ با نام Rolls-Royce ~~B.23 وارد خط~~ تولید شد.		در سال ۱۹۴۳، شرکت رولز-رویس که تا آن زمان به موتورهای پیستونی مانند '''Merlin''' و '''Griffon''' شهرت داشت، وارد همکاری با Power Jets شد. رولز-رویس نسخه بهبودیافته W.2 را با نام '''Rolls-Royce Welland''' (برگرفته از نام رودخانه‌ای در انگلستان، مطابق سنت نام‌گذاری رولز-رویس) به تولید انبوه رساند.

	بر اساس سنت رولز-رویس در نام‌گذاری موتورهای جت به نام رودخانه‌ها (مانند Derwent, Avon, Trent, Spey)، موتور W.2B به Welland تغییر نام داد. این نام از رودخانه ولن[[wikipedia:River_Welland\|River Welland]]<nowiki/>در شرق انگلستان گرفته شده بود.		بر اساس سنت رولز-رویس در نام‌گذاری موتورهای جت به نام رودخانه‌ها (مانند Derwent, Avon, Trent, Spey)، موتور W.2B به '''Welland''' تغییر نام داد. این نام از رودخانه ولن[[wikipedia:River_Welland\|River Welland]]<nowiki/>در شرق انگلستان گرفته شده بود.

	=== نخستین پرواز و تولید ===		=== نخستین پرواز و تولید ===
	نخستین موتور های ولند در ژوئن ~~1943~~ روی Gloster Meteor نصب شدند و نخستین پرواز می تور با موتور ولند در همین ماه انجام شد. تولید انبوه از اوایل ~~1944~~ آغاز شد و تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه یافت.		نخستین موتور های ولند در '''ژوئن ۱۹۴۳''' روی '''Gloster Meteor''' نصب شدند و نخستین پرواز می تور با موتور ولند در همین ماه انجام شد. تولید انبوه از

			'''اوایل ۱۹۴۴''' آغاز شد و تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه یافت.

	== مشخصات فنی ==		== مشخصات فنی ==

	=== نمای کلی ===		=== نمای کلی ===
	موتور ولک توربوجت سانتریفیوژ ساده (Centrifugal-flow turbojet) با یک کمپرسور گریز از مرکز دو طرفه (Double-sided centrifugal compressor) بود. این طراحی اگرچه از نظر آیرودینامیکی کمتر از کمپرسور های محوری (Axial-flow) پیشرفته بود، اما مزایای مهمی از جمله سادگی ساخت، هزینه کمتر، و پایداری بالاتر در دوره های مختلف داشت.		موتور ولک '''توربوجت سانتریفیوژ ساده''' (Centrifugal-flow turbojet) با یک کمپرسور گریز از مرکز دو طرفه (Double-sided centrifugal compressor) بود. این طراحی اگرچه از نظر آیرودینامیکی کمتر از کمپرسور های محوری (Axial-flow) پیشرفته بود، اما مزایای مهمی از جمله سادگی ساخت، هزینه کمتر، و پایداری بالاتر در '''دوره های مختلف''' داشت.
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|+		\|+
خط ۵۶:		خط ۵۸:

	=== اجزای اصلی ===		=== اجزای اصلی ===
	کمپرسور سانتریفیوژ دو طرفه: قلب موتور، یک کمپرسور گریز از مرکز با یک پروانه (Impeller) دوطرفه بود که از هوا را از دو طرف مکش کرده، فشرده می کرد و به محفظه احتراق می فرستاد. این یک نوع کمپرسور ساده تر و مستحکم تر از کمپرسور های محوری بود، اما با افزایش نسبت تراکم، راندمان آن کاهش می یافت. محفظه احتراق حلقوی (Annular Combustor): ولند از یک محفظه احتراق احتراق حلقوی با 10 عدد محفظه شعله (Flame tube) از جنس فولاد ضدزنگ استفاده می کرد. سوخت (نفت سفید یا Kerosen) از طریق یک انژکتور سانتریفیوژ پاشش می شد.		'''کمپرسور سانتریفیوژ دو طرفه''': قلب موتور، یک کمپرسور گریز از مرکز با یک پروانه (Impeller) دوطرفه بود که از هوا را از دو طرف مکش کرده، فشرده می کرد و به محفظه احتراق می فرستاد. این یک نوع کمپرسور ساده تر و مستحکم تر از کمپرسور های محوری بود، اما با افزایش نسبت تراکم، راندمان آن کاهش می یافت. محفظه احتراق حلقوی (Annular Combustor): ولند از یک محفظه احتراق احتراق حلقوی با ۱۰ عدد محفظه شعله (Flame tube) از جنس فولاد ضدزنگ استفاده می کرد. سوخت (نفت سفید یا Kerosen) از طریق یک انژکتور سانتریفیوژ پاشش می شد.

	توربین محوری (Axial-flow Turbine): یک توربین تک مرحله ای محوری، انرژی گاز های داغ و خروجی از محفظه احتراق را به انرژی مکانیکی تبدیل می کرد تا یک کمپرسور را بچرخاند. پره های توربین از جنس آلیاژ نیمونیک 80 (Nimonic 80) ساخته شده بودند ، یک آلیاژ نیکل-کروم که رولز رویس برای تحمل دمای بالا توسعه داده بود.		'''توربین محوری (Axial-flow Turbine):''' یک توربین تک مرحله ای محوری، انرژی گاز های داغ و خروجی از محفظه احتراق را به انرژی مکانیکی تبدیل می کرد تا یک کمپرسور را بچرخاند. پره های توربین از جنس آلیاژ نیمونیک 80 (Nimonic 80) ساخته شده بودند ، یک آلیاژ نیکل-کروم که رولز رویس برای تحمل دمای بالا توسعه داده بود.

	نازل خروجی (Exhaust Nozzle): گاز های خروجی از یک نازل همگرا (Convergent nozzle) عبور می کردند تا پیشرانش تولید شود.		'''نازل خروجی (Exhaust Nozzle):''' گاز های خروجی از یک نازل همگرا (Convergent nozzle) عبور می کردند تا پیشرانش تولید شود.

	=== سیستم سوخت و روغن کاری ===		=== سیستم سوخت و روغن کاری ===
	سیستم سوخت ولند با نفت سفید (Aviation Kerosene) کار می کرد که از یک پمپ دنده ای (Gear pump) تحت فشار به انژکتورها فرستاده می شد. سیستم روغن کاری از نوع خشک کفه (Dry sump) با یک پمپ فشار و دو پمپ بازگشت بود.		سیستم سوخت ولند با '''نفت سفید (Aviation Kerosene)''' کار می کرد که از یک پمپ دنده ای (Gear pump) تحت فشار به انژکتورها فرستاده می شد. سیستم روغن کاری از نوع خشک کفه '''(Dry sump)''' با یک پمپ فشار و دو پمپ بازگشت بود.

	== تفاوت ولند با سایر موتور های هم عصر ==		== تفاوت ولند با سایر موتور های هم عصر ==

WikiNezami در ۲۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۴۳

2026-05-23T20:43:53Z

نمایش تغییرات

WikiNezami: ...

2026-05-23T19:13:56Z

...

صفحهٔ تازه

رولزرویس ولند (Rolls-Royce Welland) نخستین موتور توربوجت تولید انبوه بریتانیا و نخستین موتور جت شرکت رولزرویس است که راه برای تسلط این شرکت بر صنعت موتور های جت جهان هموار کرد. این موتور با نام اولیه Rolls-Royce B.23 شناخته می شد و نیروی محرکه نخستین جت جنگنده عملیاتی متفقین یعنی [[گلستر می‌تور (Gloster Meteor) — نخستین جت جنگنده بریتانیا و متفقین در جنگ جهانی دوم|Gloster Meteor]] را تامین کرد.

ولند با طراحی ساده و قابل اعتماد خود، استاندارد جدیدی برای موتور های توربو جت اولیه تعیین کرد و زمینه توسعه نسل های قدرتمند

موتور های Derwent و Nene شد. اگرچه عمر تولید این موتور کوتاه بود، اما تاثیر آن بر صنعت هوانوردی جهان غیر قابل انکار است.

== تاریچه توسعه ==

=== از ویگ لابراتوری تا رولزرویس ===
دستان ولند از Power Jets Ltd آغاز می شود ، شرکت کوچکی که توسط فرانک ویتل (Sir Frank Whittle) برای تجاری سازی طرح انقلابی موتور توربوجت خود تأسیس شده بود. ویتل نخستین موتور جت عملیاتی خود به نام Power Jets W.1 را در آوریل ۱۹۴۱ با موفقیت به پرواز درآورد.

در سال 1943، با افزایش فشار جنگ و نیاز به تولید انبوه موتور های جت، وزارت هوانوردی بریتانیا قراردادی با شرکت Rolls-Royce برای تولید نسخه بهبود یافته موتور W.2B امضا کرد. این موتور که توسط تیم ویتل طراحی شده بود، با نام Rolls-Royce B.23 وارد خط تولید شد.

رولزرویس در کارخانه بارنولدزویک (Barnoldswick)، لانکاشایر، خط تولید این موتور را راه اندازی کرد. نام Welland از روی رودخانه [[wikipedia:River_Welland|River Welland]]<nowiki/>در شرق انگلستان انتخاب شد ، سنتی که رولزرویس بعد ها برای نام گذاری موتور های جت خود از نام رودخانه ها استفاده کرد

(Derwent, Avon, Trent, Conway).